Το νέο χωροταξικό για τον τουρισμό και οι προκλήσεις για την ελληνική φιλοξενία

Τoυ Γιάννη Χατζή, προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ τουρισμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της οικονομίας. Δημιουργεί χιλιάδες θέσεις εργασίας, στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες και συμβάλλει καθοριστικά στα δημόσια έσοδα.

Για τον λόγο αυτόν, οι αποφάσεις που αφορούν τη χωροταξική οργάνωση του τουρισμού έχουν τεράστια σημασία και επηρεάζουν όχι μόνο τις επιχειρήσεις, αλλά και την ίδια την αναπτυξιακή πορεία της Ελλάδας.

Ο ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΣ κλάδος ζητούσε εδώ και χρόνια ένα σύγχρονο και λειτουργικό χωροταξικό πλαίσιο.

Ένα ορθολογικό και βασισμένο στη σύγχρονη πραγματικότητα Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό (ΕΧΠΤ) μπορεί να δημιουργήσει σταθερούς κανόνες, ασφάλεια δικαίου και ένα πιο αξιόπιστο περιβάλλον για επενδύσεις.

Και οι επενδυτές, Έλληνες και ξένοι, χρειάζονται ξεκάθαρους κανόνες για να προχωρήσουν σε νέες τουριστικές μονάδες ή στην αναβάθμιση των ήδη υπαρχουσών.

ΩΣΤΟΣΟ, ένα πλαίσιο βασισμένο σε λανθασμένες επιλογές, αυστηρούς οριζόντιους περιορισμούς και γενικές απαγορεύσεις, μπορεί να πάει την τουριστική ανάπτυξη της χώρας
πολλά χρόνια πίσω και να δημιουργήσει προβλήματα που θα χρειαστούν πολλές δεκαετίες για να αποκατασταθούν.

Το χωροταξικό δεν πρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός απαγορεύσεων, αλλά ως στρατηγικό
εργαλείο κατευθύνσεων.

ΕΙΝΑΙ λάθος να επιβάλλονται ενιαίοι περιορισμοί, όπως, για παράδειγμα, οι περιορισμοί στις κλίνες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

Η Ελλάδα δεν είναι μια ενιαία τουριστική αγορά. Άλλες ανάγκες έχει ένα μικρό νησί, άλλες μια ορεινή περιοχή και άλλες ένας ώριμος τουριστικός προορισμός, όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η
Κέρκυρα και η Κως, όπου η δημιουργία ενός τουριστικού καταλύματος 100 κλινών είναι σε πολλές περιπτώσεις επενδυτικά μη βιώσιμη, ενώ έχει ως αποτέλεσμα τη διάχυση της δόμησης και την εντεύθεν πολλαπλή επιβάρυνση των υποδομών και του περιβάλλοντος.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ αυτόν, οι ειδικές ρυθμίσεις πρέπει να καθορίζονται μέσα από τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια. Εκεί μπορεί να γίνει πιο σωστή αξιολόγηση των πραγματικών αναγκών, των υποδομών, της δυναμικής ανάπτυξης αλλά και των περιβαλλοντικών αντοχών κάθε τόπου.

Ένα εθνικό χωροταξικό πλαίσιο πρέπει να δίνει γενικές κατευθύνσεις και όχι να επιβάλλει ίδιους κανόνες σε προορισμούς με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ανάγκες.

ΑΚΟΜΗ ένα σημαντικό ζήτημα είναι η έννοια της φέρουσας ικανότητας. Τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στη συζήτηση για τον τουρισμό, κυρίως σε περιοχές που αντιμετωπίζουν πιέσεις από την αυξημένη επισκεψιμότητα.

Η φέρουσα ικανότητα δεν είναι ένα σταθερό μέγεθος. Δεν είναι κάτι που παραμένει ίδιο για πάντα. Αντίθετα, πρόκειται για έναν δυναμικό δείκτη που αλλάζει ανάλογα με τις υποδομές, την τεχνολογία, τις επενδύσεις και την οργάνωση κάθε περιοχής.

Ένας προορισμός που σήμερα δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει μεγάλο αριθμό επισκεπτών, μπορεί στο μέλλον να αποκτήσει καλύτερα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, μεταφορών και
ενέργειας, αυξάνοντας έτσι τις δυνατότητές του.

Αν η φέρουσα ικανότητα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο γενικών απαγορεύσεων, τότε μπορεί να
οδηγήσει σε στρεβλώσεις και αναπτυξιακά αδιέξοδα.

Χρειάζεται ευελιξία και συνεχής αξιολόγηση των πραγματικών δεδομένων και όχι απόλυτες απαγορεύσεις που θα μπλοκάρουν επενδύσεις και θα περιορίσουν τις προοπτικές ανάπτυξης.

ΑΣΦΑΛΩΣ η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και του οικιστικού τοπίου είναι απαραίτητη. Η βιωσιμότητα του ελληνικού τουρισμού εξαρτάται άμεσα από την ποιότητα του περιβάλλοντος και τη διατήρηση της αυθεντικότητας των προορισμών.

Όμως, η προστασία αυτή δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε νέους περιορισμούς για τις νόμιμες και οργανωμένες τουριστικές επενδύσεις.

Οι ξενοδοχειακές μονάδες λειτουργούν ήδη μέσα σε αυστηρό πλαίσιο αδειοδοτήσεων και περιβαλλοντικών ελέγχων.

Αντίθετα, μεγάλη ανησυχία προκαλεί η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων.

Σε πολλές περιοχές της χώρας, η υπερβολική εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει αλλάξει τον χαρακτήρα των τοπικών κοινωνιών, έχει αυξήσει σημαντικά το κόστος κατοικίας για τους μόνιμους κατοίκους και έχει δημιουργήσει μεγάλες πιέσεις στις υποδομές.

Το ζήτημα αυτό, δυστυχώς, δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς μέχρι σήμερα από τη νομοθεσία.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για το νέο χωροταξικό πλαίσιο δεν αφορά μόνο τους επιχειρηματίες του τουρισμού.

Αφορά συνολικά το μοντέλο ανάπτυξης που θέλει να ακολουθήσει η χώρα τα επόμενα χρόνια.

Το ζητούμενο είναι να υπάρξει μια ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη, την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών.

Η χώρα χρειάζεται ένα χωροταξικό που θα στηρίζει πραγματικά τη βιώσιμη ανάπτυξη και το
μέλλον της ελληνικής φιλοξενίας.

Ένα πλαίσιο που θα προστατεύει το περιβάλλον χωρίς να εμποδίζει την υγιή ανάπτυξη και τις επενδύσεις που έχει ανάγκη ο ελληνικός τουρισμός.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.