Το σχέδιο της «Ασπίδας του Αχιλλέα» με ελληνική συμμετοχή 700 εκατ. ευρώ
Με την έγκριση του ΚΥΣΕΑ (23/07), η Ελλάδα και οι Ένοπλες Δυνάμεις εισέρχονται στην τελική φάση υλοποίησης της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του νέου πολυεπίπεδου συστήματος αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας που αποτελεί τον πυρήνα της «Ατζέντας 2030».
Ο νέος αντιαεροπορικός, αντιβαλλιστικός και αντί-drone Θόλος, που θα είναι επιχειρησιακά έτοιμος σε 35 μήνες από σήμερα, θα αφορά σειρά οπλικών συστημάτων -που έχει αναλύσει η «Ν», τα οποία δημιουργούν επάλληλους Θόλους, πάνω από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, με ένα ολιστικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, και το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας.
Αυτό σημαίνει ότι, όπως έχει τονίσει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, η χώρα έχει περάσει στη νέα εποχή, σε μια νέα πραγματικότητα.
Με αυτό το νέο και τελικό βήμα των πρωτοβουλιών -για πρώτη φορά στην ιστορία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων- με την ατζέντα Δένδια, η παλιά αντιμετώπιση το «C4I» αλλάζει.
«Αυτή τη στιγμή έχουμε περάσει στο «C5 ISRT». Το «C5» είναι πέντε «C» που είναι: Command, Control, Compute, Communicate, Cyber. Το ISR είναι: Intelligence, Reconnaissance, Surveillance και το «T», το πιο συμβολικό απ’ όλα, είναι το Targeting, η στόχευση», όπως σημείωσε κατά την ενημέρωση αμυντικών συντακτών ο ΥΕΘΑ.
Στο πλαίσιο αυτό όπως τόνισε, «προσβλέπουμε σε ένα συνολικό σύστημα, το οποίο θα προσλαμβάνει εικόνα από το σύνολο των αισθητήρων που υπάρχουν στη χώρα, μέχρι και τη διόπτρα στο κράνος κάθε στελέχους των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα τα επεξεργάζεται, θα τα προτεραιοποιεί και από εκεί και πέρα θα προτείνει και τη δέουσα αντιμετώπιση και τη στοχοθεσία έναντι της απειλής που αντιμετωπίζει ή τυχόν θα αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας».
Όλο αυτό, μετατρέπει τις Ένοπλες δυνάμεις από την παλιά εικόνα του συνόλου προσωπικού και οπλικών συστημάτων, σε μια σύγχρονη «μηχανή» στελεχωμένη με άρτιο τρόπο, με τη δυνατότητα λήψης και επεξεργασίας όλων των δεδομένων και απάντησης σε όλες τις τυχόν προκλήσεις.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Η νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν ενιαίο «θόλο» προστασίας πάνω από το σύνολο της ελληνικής επικράτειας, συνδυάζοντας δυνατότητες αντιβαλλιστικής και αντιαεροπορικής άμυνας, αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικού πολέμου και προηγμένων συστημάτων διοίκησης και ελέγχου.
Κεντρικό χαρακτηριστικό του σχεδιασμού είναι η διασύνδεση όλων των αισθητήρων και των οπλικών συστημάτων των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό περιβάλλον, με ελληνικό πηγαίο κώδικα, ελληνική κρυπτογράφηση και αυξημένη εγχώρια τεχνολογική συμμετοχή.
Με απλά λόγια, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν αποτελεί ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα, αλλά μια συνολική αλλαγή φιλοσοφίας στην άμυνα της χώρας, με στόχο τη μετάβαση από μεμονωμένα οπλικά συστήματα σε ένα πλήρως δικτυοκεντρικό και διαλειτουργικό οικοσύστημα αποτροπής, ικανό να αντιμετωπίζει το σύνολο των σύγχρονων εναέριων απειλών.
Οι πέντε πυλώνες
Το πρώτο επίπεδο αφορά την αντιβαλλιστική άμυνα απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους μεγαλύτερου βεληνεκούς.
Το δεύτερο επίπεδο καλύπτει την αντιαεροπορική προστασία έναντι μαχητικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων και πυραύλων cruise.
Το τρίτο επίπεδο αφορά την αντιμετώπιση drones και UAV.
Το τέταρτο επίπεδο περιλαμβάνει τις δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, με χρήση τεχνολογιών παρεμβολών (Soft Kill), ηλεκτρονικής υποστήριξης και κυβερνοπροστασίας.
Το πέμπτο επίπεδο είναι το ολοκληρωμένο σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (Command and Control – C2), το οποίο αποτελεί ουσιαστικά τον «εγκέφαλο» της νέας αρχιτεκτονικής, επιτρέποντας την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ όλων των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ελληνικός πηγαίος κώδικας και συμμετοχή της αμυντικής βιομηχανίας
Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην ελληνική συμμετοχή. Το νέο «σύστημα» θα αναπτυχθεί με ελληνικό πηγαίο κώδικα και ελληνική κρυπτογράφηση, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις να διατηρούν τον πλήρη επιχειρησιακό έλεγχο του δικτύου.
Παράλληλα, έχει τεθεί ως βασική προϋπόθεση η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό τουλάχιστον 25%, όπως σε όλα τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα.
Με βάση, λοιπόν, τους σημερινούς σχεδιασμούς, το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε έργο που υπερβαίνει τα 700 εκατ. ευρώ και αναμένεται να κατανεμηθεί σε ελληνικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και κρατικές αμυντικές βιομηχανίες. (ΕΑΒ)
Στόχος δεν είναι μόνο η εγχώρια υποστήριξη των συστημάτων, αλλά και η απόκτηση τεχνογνωσίας, η παραγωγή υποσυστημάτων και η ενίσχυση της στρατηγικής αυτονομίας.
«Στόχος να δημιουργήσουμε παραγωγική βάση με δυνατότητες εξαγωγής»
Στο πλαίσιο αυτό, καθώς ο Θόλος να περιλαμβάνει και ισραηλινά συστήματα ο ΥΕΘΑ, ξεκαθάρισε ότι «η λογική εδώ, δεν είναι η λογική της αγοράς συστημάτων από το κράτος του Ισραήλ. Είναι η λογική της παραγωγής συστημάτων στην Ελλάδα από ισραηλινές εταιρείες, με δημιουργία παραγωγικής βάσης στην Ελλάδα, συνεργασίας με ελληνικές επιχειρήσεις και δημιουργίας δυνατοτήτων εξαγωγής αυτών των προϊόντων και στον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και στον χώρο της Μέσης Ανατολής. Προσβλέπουμε, δηλαδή, στη χρήση αυτού του Εξοπλιστικού Προγράμματος ως καταλύτη για να δημιουργήσουμε παραγωγική βάση με δυνατότητες εξαγωγής. Σε αυτήν την εξαγωγή, η πρόθεσή μας είναι η ελληνική συμμετοχή να υπερβαίνει το ελάχιστο το οποίο τέθηκε ως όρος για τη συμμετοχή σε αυτό το πρόγραμμα.
Τα ισραηλινά συστήματα και οι S-300
Στον πυρήνα της νέας αεράμυνας αναμένεται να βρεθούν, μεταξύ άλλων, τρία προηγμένα ισραηλινά συστήματα.
Το πρώτο είναι το BARAK MX της Israel Aerospace Industries (IAI), ένα αντιαεροπορικό και αντιβαλλιστικό σύστημα πολλαπλών επιπέδων, σχεδιασμένο να αντιμετωπίζει αεροσκάφη, πυραύλους cruise, UAV αλλά και βαλλιστικές απειλές.
Το δεύτερο είναι το SPYDER της Rafael, το οποίο προσφέρει προστασία μικρού και μέσου βεληνεκούς με εξαιρετικά μικρούς χρόνους αντίδρασης, αποτελώντας ιδανική λύση για την προστασία κρίσιμων υποδομών και στρατιωτικών σχηματισμών.
Το τρίτο είναι το David’s Sling, το οποίο καλύπτει το ανώτερο επίπεδο της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής άμυνας, γεφυρώνοντας το επιχειρησιακό κενό μεταξύ των συμβατικών αντιαεροπορικών συστημάτων και των στρατηγικών αντιβαλλιστικών δυνατοτήτων.
Η ένταξη των συγκεκριμένων συστημάτων θα επιτρέψει σταδιακά την αντικατάσταση παλαιότερων μέσων, όπως τα OSA-AKM, TOR-M1 και S-300, τα οποία εξακολουθούν να προσφέρουν επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά πλησιάζουν στο τέλος του κύκλου ζωής τους και παρουσιάζουν αυξανόμενες δυσκολίες υποστήριξης.
Σχετικά με τους S-300, πρόκειται για συστήματα που εξακολουθούν να παρέχουν δυνατότητες προστασίας, αλλά ανήκουν πλέον σε μια προηγούμενη γενιά τεχνολογίας.
Όπως υπογράμμισε ο ΥΕΘΑ, «είναι ένα σύστημα το οποίο δεν είναι απαρχαιωμένο αλλά έχει ήδη και από την παραγωγό χώρα αντικατασταθεί με νεότερο σύστημα. Αποτελεί για την ώρα τμήμα του οπλοστασίου μας, αλλά θα μου επιτρέψετε να το περιγράψω ως απερχόμενο τμήμα του οπλοστασίου μας».
Ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ»
Κρίσιμο κομμάτι της νέας φιλοσοφίας αποτελεί το ελληνικό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ», που αναπτύχθηκε από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.
Η πρόσφατη επιτυχής ενσωμάτωσή του στο BARAK MX σηματοδοτεί ένα σημαντικό τεχνολογικό βήμα, καθώς επιτρέπει την πλήρως ενοποιημένη λειτουργία σε επίπεδο Διοίκησης και Ελέγχου.
Το BARAK MX αναλαμβάνει την κινητική αναχαίτιση των στόχων (Hard Kill), ενώ ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» προσθέτει δυνατότητες ηλεκτρονικής αντιμετώπισης (Soft Kill), μέσω εντοπισμού, παρεμβολών και εξουδετέρωσης εχθρικών UAV χωρίς χρήση πυραύλων.
Τούτων δοθέντων, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται στην προμήθεια νέων πυραύλων ή ραντάρ. Αποτελεί το κεντρικό στοιχείο της συνολικής μεταρρύθμισης που επιχειρεί το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μέσω της «Ατζέντας 2030».
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
