Το σχόλιο της Δευτέρας – Έχω ένα όνειρο…

Με ειλικρινή σεβασμό στις προσπάθειες όλων των συναδέλφων που
αγωνίστηκαν μέσω των συνδικαλιστικών φορέων, διαθέτοντας
προσωπικό χρόνο και κόπο, χωρίς την παραμικρή διάθεση μομφής και
έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η κρίση μου διατυπώνεται αφού πλέον η
απόφαση έχει ληφθεί, θα ήθελα να παραθέσω τους λόγους για τους
οποίους θεωρώ ότι η συγκεκριμένη παράταση δεν ανταποκρίνεται στο
μέτρο που απαιτούσαν οι περιστάσεις:

Πρώτον, κατά την
άποψή μου, η πλέον πρόσφορη επιλογή από πλευράς της
φορολογικής Διοίκησης θα ήταν η μεταφορά της καταληκτικής
ημερομηνίας υποβολής των δηλώσεων έως την 30η Ιουλίου 2026. Ο
πραγματικός ωφέλιμος χρόνος βάσει της δοθείσας παράτασης είναι
μόλις επτά ημέρες, καθώς στο διάστημα 16.7-24.7 μεσολαβεί ένα
Σαββατοκύριακο. Η εργασία κατά τις ημέρες ανάπαυσης δεν μπορεί
να συνεχίζει να αποτελεί βάση σχεδιασμού προθεσμιών από τη
Διοίκηση. Η χρονική μετάθεση στις 30.7 θα προσέθετε τέσσερις
επιπλέον εργάσιμες ημέρες, αυξάνοντας τον ωφέλιμο χρόνο, χωρίς
ουσιαστική δημοσιονομική ή διοικητική επιβάρυνση για το Δημόσιο.

Δεύτερον, το διάστημα από 16.7-24.7 είναι ήδη ασφυκτικά
επιβαρυμένο από παράλληλες υποχρεώσεις (δηλώσεις Φ.Π.Α. τριμήνου
και μηνιαίες, υποβολή Α.Π.Δ., συμφωνίες myData, μισθοδοσίες,
διορθώσεις προ-συμπληρωμένων δηλώσεων και πλείστα άλλα), ενώ
είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος λόγω του χάους που δημιουργήθηκε με
την αντιστοίχιση των Κ.Α.Δ. (η παράταση δόθηκε στο παρά πέντε
αφού είχαμε αφιερώσει πολύτιμο χρόνο), αλλά και με την πληθώρα
προβλημάτων εξαιτίας της Β’ φάσης του ψηφιακού δελτίου αποστολής
(κι εδώ η παράταση δόθηκε στο παρά ένα). Για τη συντριπτική
πλειονότητα των λογιστικών γραφείων ο χρόνος που δόθηκε δεν
επαρκεί, παρά μόνο αν δουλεύουν νυχθημερόν.

Τρίτον, η
μετάθεση στις 30.7 είναι δημοσιονομικά απολύτως ουδέτερη. Η
προθεσμία καταβολής της πρώτης δόσης, όπως και της εφάπαξ
εξόφλησης με έκπτωση, παραμένει η 31.7.2026. Δεδομένου ότι η
βεβαίωση του φόρου διενεργείται άμεσα με την υποβολή της
δήλωσης, κάθε δήλωση που υποβάλλεται έως και τις 30.7 οδηγεί σε
καταβολή εντός των ίδιων ακριβώς ταμειακών ορίων. Το Δημόσιο δεν
θα έχανε ούτε ένα ευρώ εσόδων ούτε θα καθυστερούσε έστω και μία
ημέρα η είσπραξη των φόρων. Η 30η Ιουλίου επί της ουσίας
λειτουργεί ως απώτατο χρονικό σημείο, χωρίς να θίγει στο
ελάχιστο την εισπραξιμότητα των εσόδων του Δημοσίου. Στην πράξη,
η παράταση έως 24.7 αφήνει αναξιοποίητο αυτό το χρονικό
περιθώριο έως τις 30.7.

Τέταρτον, η ποιότητα των
υποβληθεισών δηλώσεων —εκτός των άλλων— πρέπει να είναι το
ζητούμενο από πλευράς φορολογικής Διοίκησης. Οι βεβιασμένες
υποβολές της τελευταίας στιγμής που γίνονται υπό την πίεση των
καταληκτικών προθεσμιών και των προβλεπόμενων κυρώσεων, έχουν
συνήθως ως αποτέλεσμα την υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων,
πρόσθετο διοικητικό κόστος για τα λογιστικά γραφεία, αλλά και
για την ίδια την Α.Α.Δ.Ε. Οι τέσσερις πρόσθετες εργάσιμες ημέρες
μεταφράζονται σε λιγότερα σφάλματα, λιγότερες εκκρεμότητες και
ομαλότερη υποβολή, ενώ τα οφέλη είναι αμφίπλευρα, χωρίς κανένα
πρόσθετο κόστος για το Δημόσιο.

Συνοψίζοντας, η
παράταση έως τις 24 Ιουλίου αποτέλεσε αναμφίβολα μία θετική
εξέλιξη. Δεν εξάντλησε όμως το περιθώριο μίας λύσης που θα
εξυπηρετούσε ταυτόχρονα και το δημόσιο συμφέρον και την
εύρυθμη λειτουργία των λογιστικών γραφείων. Έτσι, η δοθείσα
παράταση έχει ως αποτέλεσμα να μετακυλίεται, για πολλοστή φορά,
σημαντικό μέρος του κόστους συμμόρφωσης στην υπερωριακή εργασία
ενός ολόκληρου κλάδου. Η μετάθεση της προθεσμίας έως την 30ή
Ιουλίου δεν θα επηρέαζε ούτε την εισπραξιμότητα ούτε τα ταμειακά
έσοδα του Δημοσίου, ενώ θα παρείχε τον απολύτως αναγκαίο χρόνο
ώστε οι δηλώσεις να υποβληθούν με μεγαλύτερη ασφάλεια, πληρότητα
και αξιοπιστία.

Δείτε κι ένα σχετικό βίντεο με τις θέσεις του
υπουργείου (το επιμελήθηκε ο συνοδοιπόρος Κ. Κουλογιάννης): 

 

Για το θέμα αυτό (βέβαια δεν
γνωρίζαμε την παράταση όταν το συζητούσαμε) δείτε
περισσότερα στο
briefing της εβδομάδος