Τουρκία: Σχέδια για τεχνητά νησιά και στρατηγικές θαλάσσιες πλατφόρμες στο Αιγαίο

Ανάπτυξη έργων από την Τουρκία για την κατασκευή τεχνητών νησιών και υπεράκτιων πλατφορμών στο Αιγαίο προτείνει ο Δρ. Λεβέντ Ερσίν Οραλί, τούρκος νομικός, αναλυτής διεθνών σχέσεων και αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο Hacı Bayram Veli της Αγκυρας, μέσα από τη φιλοκυβερνητική τουρκική ιστοσελίδα Star (στη φωτογραφία αρχείου του Reuters, επάνω, τουρκικό φέρι μπόουτ στη διαδρομή από το Κας προς το Καστελλόριζο).

Ο δρόμος προς τη διαρκή ειρήνη στο Αιγαίο Πέλαγος, γράφει, βρίσκεται στην ταυτόχρονη εξέταση του διεθνούς δικαίου, της θαλάσσιας ασφάλειας, της προστασίας του περιβάλλοντος και του στρατηγικού σχεδιασμού.

Η αντίδραση της Τουρκίας θα πρέπει να συνδέει τις τρέχουσες εξελίξεις με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική

Τεχνητό νησί στη Σιγκαπούρη, από τα έργα για την επέκταση της περιορισμένης χερσαίας περιοχής της (φωτογραφία en.clickpetroleoegas.com.br)

Ωστόσο, η ρητορική περί ειρήνης δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αγνόηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από συνθήκες ή την ομαλοποίηση των ντε φάκτο καταστάσεων με την πάροδο του χρόνου.

Οι αντιρρήσεις της Τουρκίας, ιδίως όσον αφορά τον εξοπλισμό νησιών με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, πρέπει να παραμείνουν αποφασιστικά στην ημερήσια διάταξη μέσω διπλωματικών οδών και στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Ωστόσο, προσεγγίσεις που αυξάνουν την ένταση μέσω στρατιωτικών κινήσεων, οξύνουν τα διλήμματα ασφαλείας και ωθούν τις δύο χώρες σε νέες κρίσεις, δεν εξυπηρετούν τη σταθερότητα στο Αιγαίο.

Η αντίδραση της Τουρκίας δεν θα πρέπει να περιορίζεται στις τρέχουσες εξελίξεις· θα πρέπει να συνδυάζει τα νόμιμα θαλάσσια δικαιώματά της, τα οικονομικά συμφέροντα και τις περιβαλλοντικές της ευθύνες με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική.

«Στρατηγικές Ναυτικές Πλατφόρμες»

Μία από τις επιλογές που έχει μπροστά της η Τουρκία είναι η ανάπτυξη έργων για την κατασκευή τεχνητών νησιών και υπεράκτιων πλατφορμών που θα ενισχύσουν τη ναυτική της παρουσία στο Αιγαίο Πέλαγος μέσω πολιτικών υποδομών, επιστημονικής έρευνας, θαλάσσιας ασφάλειας και οικονομικών δραστηριοτήτων.

Τα έργα που θα περιλαμβάνουν λιμάνια, υλικοτεχνική υποστήριξη, ερευνητικούς σταθμούς, αλιευτικές υποδομές και ικανότητα έρευνας και διάσωσης θα πρέπει να αξιολογηθούν σε περιοχές όπου η Τουρκία έχει νομική δικαιοδοσία, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων γύρω από νησιά όπως το Καστελλόριζο (Μέις, αναφέρεται στο κείμενο) και η Χίος.

Ο πρωταρχικός στόχος εδώ δεν είναι η ανάδυση μιας νέας περιοχής στρατιωτικής έντασης, αλλά η βιώσιμη ενίσχυση της οικονομικής και πολιτικής παρουσίας της Τουρκίας στη θάλασσα.

Τέτοιες δομές μπορούν να λειτουργήσουν για την υποστήριξη αλιευτικών δραστηριοτήτων, την παρακολούθηση της θαλάσσιας κυκλοφορίας, τη διεξαγωγή περιβαλλοντικής έρευνας και την παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

«Απάντηση στον ελληνικό μιλιταρισμό»

Ιδιαίτερα σε θαλάσσιες περιοχές κοντά στις ακτές της Τουρκίας, επιστημονικά υποστηριζόμενα και οικονομικά βιώσιμα έργα μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας μακροπρόθεσμης θαλάσσιας στρατηγικής.

Ωστόσο, τα όρια που θέτει το διεθνές δίκαιο είναι σαφή: ένα τεχνητό νησί δεν αποκτά αυτόματα το καθεστώς του νησιού, δεν αποκτά τα δικά του χωρικά ύδατα και δεν μεταβάλλει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.

Εφαρμογές σε όλον τον κόσμο καταδεικνύουν ότι τα τεχνητά νησιά και οι υπεράκτιες πλατφόρμες μπορούν να σχεδιαστούν ως στρατηγικές υποδομές που ενσωματώνουν την ενέργεια, την εφοδιαστική, την επιστημονική έρευνα και την ασφάλεια στη θάλασσα.

Πρακτικές αποκατάστασης γης και προστασίας των ακτών της Ολλανδίας (φωτογραφία indiatoday.in)

Για παράδειγμα, οι πρακτικές αποκατάστασης γης και προστασίας των ακτών της Ολλανδίας, τα έργα της Σιγκαπούρης για την επέκταση της περιορισμένης χερσαίας περιοχής της και οι υπεράκτιες υποδομές της Ιαπωνίας προσφέρουν διαφορετικά μοντέλα για το πώς οι θαλάσσιες περιοχές μπορούν να αποδώσουν οικονομικά μέσω της τεχνολογίας.

Το βασικό δίδαγμα που μπορούμε να αντλήσουμε από αυτά τα παραδείγματα είναι ότι τα έργα που αναπτύσσει η Τουρκία στο Αιγαίο δεν θα πρέπει να σχεδιάζονται με βάση το φυσικό μέγεθος, αλλά τη λειτουργικότητα, τη βιωσιμότητα, το κόστος και τα μακροπρόθεσμα στρατηγικά οφέλη.

«Το Τουρκικό Οραμα από την Ακτή στον Ορίζοντα»

Οι τεχνητές υπεράκτιες πλατφόρμες μπορούν να εξοπλιστούν με συστήματα ηλιακής και αιολικής ενέργειας, εγκαταστάσεις αφαλάτωσης θαλασσινού νερού, δίκτυα επικοινωνίας συνδεδεμένα με δορυφόρο, αυτοματοποιημένους μετεωρολογικούς σταθμούς και αισθητήρες βυθού.

Χάρη στην ανάλυση θαλάσσιας κυκλοφορίας με τεχνητή νοημοσύνη, τα μη επανδρωμένα θαλάσσια οχήματα και τα συστήματα τηλεπισκόπησης, οι αλιευτικοί χώροι, η θαλάσσια ρύπανση, η θερμοκρασία του νερού, τα ρεύματα και οι κινήσεις των πλοίων μπορούν να παρακολουθούνται τακτικά.

Ετσι, αυτές οι πλατφόρμες μπορούν να μετατραπούν σε πολυχρηστικά κέντρα που συνδυάζουν τις δυνατότητες θαλάσσιας έρευνας, περιβαλλοντικής διαχείρισης και πολιτικής ασφάλειας στη θάλασσα της Τουρκίας.

Αυτό το έργο, το οποίο έχει στρατηγικό βάθος, θα πρέπει να σχεδιαστεί εντός των υφιστάμενων νομικών εξουσιών της Τουρκίας και όχι με στόχο την τροποποίηση του νομικού καθεστώτος του Καστελλόριζου ή της Χίου ή την απόκτηση δικαιωμάτων σε θαλάσσιες περιοχές που ανήκουν στην Ελλάδα.

Η στρατηγική επιτυχία δεν προέρχεται από την έκχυση σκυροδέματος στη θάλασσα· προέρχεται από την οικοδόμηση μιας διαρκούς πολιτικής ικανότητας στο σωστό μέρος, στη σωστή νομική βάση και με τους σωστούς οικονομικούς στόχους, καταλήγει ο Δρ. Λεβέντ Ερσίν Οραλί.