Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2026
ENQUIRE / NEWSROOM
Η ουσία της ημέρας.Χωρίς τον θόρυβο.
ΤώραΤο μήνυμα Δένδια για τη χθεσινή συγκέντρωση στον Άλιμο – «Και στη βροχή ήμασταν μαζί!»
Κοινωνία

Το Boeing 737 MAX βούτηξε με την ταχύτητα του ήχου – Πώς άντεξε και δεν διαλύθηκε στον αέρα

Κοινωνία03.10.20261 λεπτό
Το Boeing 737 MAX βούτηξε με την ταχύτητα του ήχου – Πώς άντεξε και δεν διαλύθηκε στον αέρα



Για 92 δευτερόλεπτα, ένα Boeing 737 MAX με περισσότερους από 170 ανθρώπους μέσα του έκανε κάτι που κανένα επιβατικό αεροσκάφος δεν είναι σχεδιασμένο να κάνει.

Βούτηξε με τη μύτη στις 39 μοίρες, έχασε 17.400 πόδια ύψους και επιτάχυνε μέχρι σχεδόν την ταχύτητα του ήχου.

Στη συνέχεια τραβήχτηκε βίαια προς τα πάνω, δεχόμενο δυνάμεις μεγαλύτερες από τα όρια κανονικής λειτουργίας του. Ένα τμήμα του πηδαλίου στην ουρά αποκολλήθηκε. Κι όμως, το αεροσκάφος δεν διαλύθηκε. Συνέχισε να πετά για περισσότερο από μία ώρα και τελικά προσγειώθηκε με ασφάλεια.

Η Wall Street Journal ανασυνθέτει, με βάση δορυφορικά δεδομένα δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο της Flightradar24, τις ακραίες καταπονήσεις που δέχθηκε το Boeing 737 MAX της πτήσης 1073 της FlyDubai μετά την επίθεση του συγκυβερνήτη στον κυβερνήτη.

Η πλήρης εικόνα θα προκύψει από τα «μαύρα κουτιά», καθώς παράγοντες όπως η ταχύτητα του ανέμου και η εξωτερική θερμοκρασία δεν περιλαμβάνονται στους προκαταρκτικούς υπολογισμούς.

Όσα δείχνουν ήδη τα δεδομένα, όμως, είναι εντυπωσιακά.

Από τα 34.000 πόδια στην ανεξέλεγκτη βουτιά

Περίπου δύο ώρες μετά την απογείωση από το Ντουμπάι, ο συγκυβερνήτης επιτέθηκε στον κυβερνήτη. Στις 09:21 το αεροσκάφος μπήκε σε ακραία βύθιση, με τη μύτη του να φτάνει σε γωνία 39 μοιρών προς τα κάτω. Για σύγκριση, μια συνηθισμένη κάθοδος επιβατικού αεροσκάφους πραγματοποιείται με γωνία περίπου 3 μοιρών.

Μέσα σε μόλις 92 δευτερόλεπτα, το 737 MAX έχασε 17.400 πόδια. Στο πιο βίαιο τμήμα της καθόδου, έπεσε από τα 31.600 στα 16.600 πόδια – 15.000 πόδια μέσα σε 55 δευτερόλεπτα.

Και όσο έχανε ύψος, επιτάχυνε. Mach 0,96 – Μια ανάσα από την ταχύτητα του ήχου

Η εκτιμώμενη μέγιστη ταχύτητα έφτασε τα Mach 0,96, δηλαδή πολύ πάνω από το ανώτατο όριο λειτουργίας του Boeing 737 MAX, που είναι Mach 0,82.

Η εκτίμηση δεν λαμβάνει υπόψη όλες τις ατμοσφαιρικές παραμέτρους και επομένως δεν αποτελεί ακόμη το τελικό επίσημο μέγεθος.

Ακόμη κι έτσι, το αεροσκάφος είχε εισέλθει σε ένα ακραίο αεροδυναμικό περιβάλλον.

Σε αυτές τις ταχύτητες μπορούν να δημιουργηθούν κρουστικά κύματα πάνω στις πτέρυγες, ενώ οι επιφάνειες ελέγχου του αεροσκάφους δέχονται τεράστιες και ταχύτατα μεταβαλλόμενες δυνάμεις.

Το πηδάλιο διεύθυνσης στην ουρά μπορεί να αρχίσει να ταλαντώνεται βίαια. Το οριζόντιο ουραίο πτέρωμα βρίσκεται μέσα σε χαοτική ροή αέρα. Τα ailerons και τα speedbrakes υφίστανται έντονες καταπονήσεις.

Το αεροσκάφος, με απλά λόγια, βρισκόταν σε συνθήκες πολύ πέρα από εκείνες μιας κανονικής εμπορικής πτήσης.

Και τότε ήρθαν τα 3,08 G

Η επόμενη κρίσιμη στιγμή ήταν η προσπάθεια να σταματήσει η βουτιά. Καθώς άνθρωποι μέσα στην καμπίνα έσπευσαν προς το cockpit, κάποιος τράβηξε το χειριστήριο προς τα πίσω για να σηκώσει τη μύτη.

Η ταχύτητα του αεροσκάφους έπεσε από σχεδόν 600 κόμβους στους 390 μέσα σε περίπου 43 δευτερόλεπτα.

Η απότομη αλλαγή πορείας υπέβαλε την άτρακτο σε εκτιμώμενο φορτίο 3,08 G. Το όριο κανονικής λειτουργίας του 737 MAX είναι 2,5 G.

Οι δυνάμεις ήταν τέτοιες που η WSJ τις συγκρίνει με εκείνες που δέχεται ένα διαστημόπλοιο κατά την εκτόξευση. Και το αεροσκάφος άντεξε.

Έχασε κομμάτι της ουράς

Τμήμα του πηδαλίου διεύθυνσης αποκολλήθηκε από την ουρά κατά τη διάρκεια της ακραίας καταπόνησης.

Με τον συγκυβερνήτη πλέον ακινητοποιημένο και τον κυβερνήτη τραυματισμένο, δύο πιλότοι που ταξίδευαν ως επιβάτες μπήκαν στο cockpit και ανέλαβαν τον έλεγχο.

Τα προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι περίπου στις 09:24 είχαν καταφέρει να σταθεροποιήσουν το αεροσκάφος.

Η περιπέτεια, όμως, απείχε πολύ από το τέλος της.

Μία ώρα πετώντας με κατεστραμμένη ουρά

Το 737 MAX έπρεπε πλέον να φτάσει σε αεροδρόμιο με μέρος του συστήματος ελέγχου της ουράς του κατεστραμμένο.

Η πτήση προς το Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας ήταν ασταθής. Το ύψος μεταβαλλόταν κατά περίπου 500 πόδια, κινήσεις που, σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων, συνάδουν με τις προσπάθειες των πιλότων να ελέγξουν ένα αεροσκάφος που είχε υποστεί ζημιές.

Στις 09:28 εξέπεμψαν σήμα γενικής έκτακτης ανάγκης, δείχνοντας ότι είχαν τον έλεγχο και μπορούσαν να επικοινωνήσουν.

Λίγα λεπτά αργότερα, στις 09:35, άλλαξαν την ειδοποίηση σε «unlawful interference», δηλώνοντας ουσιαστικά ότι είχε σημειωθεί παράνομη παρέμβαση στην πτήση.

Το αεροσκάφος συνέχισε προς το Ταμπούκ και προσγειώθηκε με ασφάλεια.

Παρά τις ακραίες δυνάμεις που είχαν ασκηθεί πάνω του, τα στοιχεία δείχνουν ότι στην τελική κάθοδο η ταχύτητα και ο έλεγχος δεν επηρεάστηκαν εμφανώς από πιθανές καταπονήσεις στα ailerons και στα elevators.

Μπορεί να μην ξαναπετάξει ποτέ

Το αεροσκάφος παραμένει στο αεροδρόμιο του Ταμπούκ και αναμένεται να υποβληθεί σε εξονυχιστικούς ελέγχους.

Το ερώτημα είναι εάν οι καταπονήσεις που υπέστη προκάλεσαν τέτοιες δομικές βλάβες ώστε να μην μπορεί να επιστρέψει ποτέ σε εμπορική υπηρεσία.

«Δεν είμαι βέβαιος ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά», δήλωσε στη WSJ ο Τόνι Φαρίνα, ειδικός στην αεροδυναμική στο Embry-Riddle Aeronautical University, ο οποίος έχει εργαστεί σε αεροπορικά προγράμματα με τη NASA και την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία.

«Στην καλύτερη περίπτωση, θα χρειαστεί έναν πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο».

Μια απρόσμενη δικαίωση για το 737 MAX

Υπάρχει και μια ισχυρή ειρωνεία στην ιστορία.

Το αεροσκάφος που άντεξε αυτές τις ακραίες δυνάμεις είναι το 737 MAX, ένα μοντέλο που βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις σοβαρότερες κρίσεις στην ιστορία της Boeing μετά τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα που οδήγησαν στην παγκόσμια καθήλωσή του.

Η Boeing αρνήθηκε να σχολιάσει το περιστατικό. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ωστόσο, συνεχάρη δημοσίως την εταιρεία για την κατασκευή ενός αεροσκάφους που, όπως ανέφερε, άντεξε δυνάμεις και καταπονήσεις πολύ μεγαλύτερες από εκείνες για τις οποίες είχε σχεδιαστεί.

Η υπόθεση ανοίγει ταυτόχρονα μια διαφορετική συζήτηση για την αεροπορική ασφάλεια.

Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το μεγαλύτερο μέρος των μέτρων ασφαλείας στο cockpit σχεδιάστηκε για να εμποδίσει μια απειλή να μπει μέσα. Η συντριβή της Germanwings το 2015 και τώρα το περιστατικό της FlyDubai αναδεικνύουν ένα πολύ δυσκολότερο πρόβλημα: τι συμβαίνει όταν η απειλή βρίσκεται ήδη μέσα στο cockpit;

Και στην πτήση 1073, η απάντηση δόθηκε στα όρια της φυσικής. Ένα επιβατικό αεροσκάφος βούτηξε σχεδόν με την ταχύτητα του ήχου, ξεπέρασε τα προβλεπόμενα φορτία λειτουργίας του, έχασε τμήμα της ουράς του – και συνέχισε να πετά.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.