Συνοπτικά από ΣΚΑΪ AI
toggle
- Η εκτέλεση της Κρίστα Πάικ, 50 ετών, στο Τενεσί έπειτα από 30 χρόνια στη φυλακή, απέτυχε, προκαλώντας έντονες συζητήσεις για τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ.
- Η Πάικ είχε καταδικαστεί σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία συμμαθήτριάς της, ενώ ήταν 18 ετών.
- Κατά την αποτυχημένη εκτέλεση, η χρήση υπερβολικής δόσης πεντοβαρβιτάλης δεν προκάλεσε απώλεια αισθήσεων, με την Πάικ να νιώθει έντονους πόνους και να επιβιώνει και μετά από δεύτερη δόση.
Στo Τενεσί των ΗΠΑ, η εκτέλεση μιας γυναίκας που είχε καταδικαστεί σε θάνατο αποτυγχάνει. Η υπόθεση αναζωπυρώνει τη συζήτηση στις ΗΠΑ γύρω από τη θανατική ποινή.30 χρόνια πέρασε στη φυλακή Ρίβερμπεντ στο Τενεσί των ΗΠΑ η πλέον 50χρονη Κρίστα Πάικ. Το 1996 καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία μίας συμμαθήτριάς της. Η Πάικ ήταν τότε 18 χρονών. Για το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου είχε προγραμματιστεί η εκτέλεσή της.
Τί ακριβώς συνέβη;
Αυτό που όμως συνέβη εκείνη τη μέρα, περιγράφεται ως χαοτικό και βασανιστικό από εκπροσώπους των ΜΜΕ και δικηγόρους: Το Τενεσί εφάρμοσε ένα σχετικά νέο πρωτόκολλο με μία υπερβολική δόση του δυνατού ηρεμηστικού πεντοβαρβιτάλης. Ωστόσο, η Πάικ δεν έχασε τις αισθήσεις της και παραπονέθηκε για έντονους πόνους στο χέρι. Στη συνέχεια, το προσωπικό της φυλακής της χορήγησε δεύτερη δόση του φαρμάκου, όμως η Πάικ επέζησε και αυτήν.
Καθώς έληγε η διαταγή εκτέλεσης τα μεσάνυχτα, η φυλακή έπρεπε επίσημα να διακόψει την διαδικασία. Η Πάικ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο. Η κατάστασή της παραμένει άγνωστη.
Ο ρεμπουμπλικανός κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, διέταξε αμέσως μετά την αναστολή όλων των υπόλοιπων εκτελέσεων που είχαν προγραμματιστεί για το 2026 στην πολιτεία και έδωσε εντολή για τη διεξαγωγή εκτεταμένης και ανεξάρτητης έρευνας σχετικά με το περιστατικό. Η υπόθεση αναζωπυρώνει τη συζήτηση για την αξιοπιστία της θανατηφόρας ένεσης ως μεθόδου εκτέλεσης, καθώς και για το κατά πόσο μπορεί να προκαλέσει απάνθρωπο και βασανιστικό θάνατο.
Πού στις ΗΠΑ υπάρχει ακόμα η θανατική ποινή;
To 2026, η θανατική ποινή εξακολουθεί να προβλέπεται από τη νομοθεσία σε 27 πολιτείες των ΗΠΑ. Ισχύει επίσης σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς και στο στρατιωτικό δικαστικό σύστημα. Στην πράξη, ωστόσο, μόνο λίγες πολιτείες την εφαρμόζουν. Πάνω από τις μισές εκτελέσεις το 2026 πραγματοποιήθηκαν στην Φλόριντα. Ακολουθούν οι πολιτείες Τέξας, Οκλαχόμα, Αλαμπάμα, Τενεσί και Αριζόνα.
Συνολικά 23 πολιτείες και η Ουάσινγκτον έχουν καταργήσει την θανατική ποινή. Σε Καλιφόρνια, Οχάιο, Όρεγκον και Πενσυλβάνια είναι σε ισχύ ένα de facto μορατόριουμ, δηλαδή στην ουσία μία αναστολή. Σε πολλές άλλες πολιτείες, όπως στο Κάνσας ή στο Γουαόμινγκ ναι μεν προβλέπεται στη νομοθεσία η θανατική ποινή, ωστόσο δεν εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες.
Πώς πραγματοποιούνται οι εκτελέσεις;
Η θανατηφόρα ένεση αποτελεί την κύρια μέθοδο σε ολόκληρη τη χώρα. Οι 30 εκτελέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής φέτος στις ΗΠΑ έγιναν όλες με αυτόν τον τρόπο – είτε με πεντοβαρβιτάλη είτε με ένα μείγμα διαφόρων φαρμάκων.
Από στατιστική άποψη, ωστόσο, η θανατηφόρα ένεση είναι η πιο επιρρεπής σε σφάλματα από όλες τις μεθόδους εκτέλεσης: περίπου το 7% όλων των προσπαθειών θεωρούνται ανεπιτυχείς και συχνά προκύπτουν σοβαρές επιπλοκές. Επιπλέον,ανάλογα με την πολιτεία, επιτρέπονται νομικά και άλλες μέθοδοι, όπως η ασφυξία με αέριο ή η ηλεκτρική καρέκλα. Επίσης, το εκτελεστικό απόσπασμα επιτρέπεται σε πέντε πολιτείες των ΗΠΑ και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Γιατί προκύπτουν συνεχώς επιπλοκές;
Δεδομένου ότι επίσημες ιατρικές ενώσεις, όπως η Αμερικανική Ιατρική Ένωση (American Medical Association), απαγορεύουν στα μέλη τους να συμμετέχουν σε εκτελέσεις, η ένεση συχνά πραγματοποιείται από προσωπικό των φυλακών που δεν διαθέτει επαρκή ιατρική κατάρτιση. Επανειλημμένα δεν είναι δυνατή η πρόσβαση σε κατάλληλη φλέβα· σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οι εκτελέσεις έπρεπε να διακοπούν για αυτόν τον λόγο.
Επιπλέον, το φάρμακο πεντοβαρβιτάλη βρίσκεται στο επίκεντρο μιας σφοδρής αντιπαράθεσης στις ΗΠΑ. Αρχικά αναπτύχθηκε ως υπνωτικό, ηρεμιστικό ή αντιεπιληπτικό φάρμακο, αλλά πλέον χρησιμοποιείται σε ακραίες υπερδοσολογίες κατά τις εκτελέσεις, προκειμένου να παραλύσει το κεντρικό νευρικό σύστημα και την αναπνοή. Ωστόσο, επανειλημμένα προέκυψαν σοβαρές επιπλοκές όσον αφορά τη δοσολογία και τη χορήγησή του.
Ποιος προμηθεύει το δηλητήριο για τις εκτελέσεις;
Το πλαίσιο είναι ότι σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες αντιτίθενται κατηγορηματικά στη χρήση των φαρμάκων τους για την επιβολή της θανατικής ποινής. Επιπλέον, η ΕΕ έχει επιβάλει αυστηρούς ελέγχους στην εξαγωγή φαρμάκων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θανατηφόρες ενέσεις. Επειδή, επομένως, οι φυλακές των ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να προμηθεύονται πεντοβαρβιτάλη από την κανονική αγορά, συχνά καταφεύγουν σε λεγόμενα φαρμακεία παρασκευής.
Συνήθως, στις ΗΠΑ τα φάρμακα ελέγχονται αυστηρά από την αρμόδια αρχή FDA ως προς την καθαρότητα, την αποτελεσματικότητα και τη στειρότητα. Ωστόσο, τα φαρμακεία παρασκευής φαρμάκων υπόκεινται συχνά στην πολύ πιο χαλαρή εποπτεία των επιμέρους πολιτειών. Προκειμένου να προστατεύσουν τα φαρμακεία από διαμαρτυρίες, μποϊκοτάζ ή την απώλεια των κανονικών πελατών τους, πολλές πολιτείες των ΗΠΑ έχουν θεσπίσει νόμους που απαγορεύουν τη δημοσιοποίηση των ονομάτων αυτών των φαρμακείων. Ποιος προμηθεύει το δηλητήριο παραμένει άγνωστος στο κοινό, στους δικηγόρους των κρατουμένων και συχνά ακόμη και στα δικαστήρια.
Ποια προβλήματα προκύπτουν κατά την ανάμειξη;
Εξαιρετικά προβληματικό είναι, ωστόσο, το γεγονός ότι, λόγω του μποϊκοτάζ των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών, τα φαρμακεία αυτά αναγκάζονται συχνά να προμηθεύονται τα χημικά συστατικά – ή υποκατάστατα που δεν έχουν δοκιμαστεί επαρκώς – για την πεντοβαρβιτάλη από λιγότερο αξιόπιστες πηγές του εξωτερικού. Στη συνέχεια, αναμειγνύουν το διάλυμα για την θανατηφόρα ένεση σε μορφή υψηλής συγκέντρωσης στο δικό τους εργαστήριο.
Ωστόσο, εάν χρησιμοποιήσουν μολυσμένα, παλιά ή λανθασμένα δοσολογημένα χημικά, το παρασκευασμένο φάρμακο μπορεί να προκαλέσει αφόρητους πόνους στον κρατούμενο, αντί να τον αναισθητοποιήσει χωρίς πόνο.
Μεταξύ άλλων, οι επαναλαμβανόμενες επιπλοκές κατά την εκτέλεση των θανατικών ποινών οδήγησαν την αμερικανική κυβέρνηση υπό τον Τζο Μπάιντεν να διατάξει μορατόριουμ για την εκτέλεση θανατικών ποινών σε ομοσπονδιακό επίπεδο και επανεξέταση των σχετικών διαδικασιών. Ωστόσο, ως μία από τις πρώτες πράξεις του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, λίγο μετά την επανεκλογή του, ανέτρεψε εκ νέου αυτό το μορατόριουμ, γεγονός που αναζωπύρωσε τη συζήτηση.
Ποιες είναι οι επικρίσεις κατά της θανατιφόρας ένεσης;
Οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα αντιτίθενται εδώ και καιρό στη θανατική ποινή γενικά, αλλά και στη χρήση της θανατιφόρας ένεσης ειδικότερα. Οι επικρίσεις κατά αυτού του είδους της δήθεν «πιο ανθρώπινης» μεθόδου εκτέλεσης έχουν ενταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με μια έρευνα της Gallup τον Ιούνιο του 2026, το ποσοστό των Αμερικανών που θεωρούν τη θανατική ποινή ηθικά αποδεκτή έπεσε στο ιστορικό χαμηλό του 52%.
Ο αναγνωρισμένος αναισθησιολόγος Τζόελ Ζίβοτ από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Έμορι στην Ατλάντα έχει εξετάσει πολυάριθμες εκθέσεις αυτοψίας μετά από εκτελέσεις. Το 2024 δήλωσε ενώπιον ομοσπονδιακού δικαστηρίου των ΗΠΑ στο Κάνσας: «Ο θάνατος με αυτή τη μέθοδο μοιάζει περισσότερο με πνιγμό στο ίδιο σου το αίμα παρά με ύπνο».
Κριτική διατυπώνεται επίσης από το αμερικανικό Death Penalty Information Center (DPIC). Τον Ιούνιο του 2026, το κέντρο διαπίστωσε σε μια έκθεσή του: «Κάθε πολιτεία που εξακολουθεί να επιβάλλει τη θανατική ποινή διαθέτει πλέον νόμο που προστατεύει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις εκτελέσεις, όπως η προέλευση των φαρμάκων για τη θανατηφόρα ένεση, η ταυτότητα των μελών της ομάδας εκτέλεσης και η εκπαίδευσή τους». Το κοινό, όπως αναφέρεται περαιτέρω, «αντιμετωπίζει έτσι περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι χρησιμοποιούν τα χρήματα των φορολογουμένων για αυτή την πιο σοβαρή ποινή».
Πηγή: Deutsche Welle
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
