Η στρατιωτική του εξάρτυση απλώς δεν υπήρχε. Δεν φορούσαν καν υποδήματα μάχης, παρά μόνο απλά σανδάλια. Υποτιμημένοι κάποτε ως ετερόκλητη ομάδα ανταρτών, οι οποίοι μάχονταν με πενιχρά μέσα πάνω σε αγροτικά φορτηγάκια, οι Χούθι έχουν εξελιχθεί σήμερα σε αντίπαλο που δύσκολα θα τον καταβάλουν
Η αναπάντεχη επιχειρησιακή ανθεκτικότητά τους έρχεται ξανά στο προσκήνιο, καθώς ο πόλεμος στην Υεμένη αναζωπυρώνεται με σφοδρότητα μετά από τέσσερα χρόνια σχετικής ηρεμίας. Σε απάντηση, ο συνασπισμός υπό σαουδική ηγεσία που στηρίζει τις κυβερνητικές δυνάμεις ανακοίνωσε την έναρξη ευρείας στρατιωτικής εκστρατείας, θέτοντας ως ρητό στόχο την πλήρη εξάλειψη της οργάνωσης.
Πρόκειται για ιδιαίτερα φιλόδοξο στόχο. Έχοντας καταλάβει την πρωτεύουσα Σαναά από το 2014, οι Χούθι ελέγχουν σήμερα εδάφη στα οποία κατοικεί η πλειονότητα του πληθυσμού της Υεμένης. Στο παρελθόν άντεξαν πολυετείς στρατιωτικές επιχειρήσεις της Σαουδικής Αραβίας για την ανατροπή τους, καθώς και αεροπορικά πλήγματα από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ, που στόχευαν στην τιμωρία της οργάνωσης για τις επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα και στο ίδιο το ισραηλινό έδαφος. Αν και διατηρούν τη στρατηγική στήριξη του Ιράν, οι Χούθι διαθέτουν πλέον εναλλακτικούς πόρους και δίκτυα για τον εξοπλισμό τους.
Ποιοι είναι οι Χούθι
Επίσημα γνωστοί ως Ανσάρ Αλλάχ (Υποστηρικτές του Θεού), οι Χούθι ανήκουν σε φυλή που κατάγεται από τη βορειοδυτική επαρχία Σαάντα της Υεμένης. Αποτελούν οπαδούς του κλάδου των Ζαϊδιτών του σιιτικού Ισλάμ, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας.
Η οργάνωση εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990, μετά την ενοποίηση της Βόρειας και της Νότιας Υεμένης, διεξάγοντας σειρά εξεγέρσεων κατά της κεντρικής διοίκησης. Η κατάληψη της Σαναά το 2014 πυροδότησε εμφύλιο πόλεμο που εξακολουθεί να διχάζει τη χώρα.
Οι Χούθι εμφορούνται από αντιδυτικά και αντιισραηλινά αισθήματα, ενώ χαρακτηρίζονται τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελούν οργανικό κομμάτι του λεγόμενου «Άξονα της Αντίστασης», ο οποίος τελεί υπό την αιγίδα του Ιράν και περιλαμβάνει τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο και τη Χαμάς στη Γάζα. Οι συγκεκριμένες οργανώσεις λαμβάνουν εκπαίδευση, τεχνική τεχνογνωσία και εξοπλισμό από την Τεχεράνη.
Από την ιρανική εξάρτηση στην επιχειρησιακή αυτονομία
Παρά τον στενό συντονισμό και την επιχειρησιακή ευθυγράμμιση με το Ιράν, οι Χούθι πλέον διατηρούν απόλυτα την επιχειρησιακή αυτονομία τους. Αν και οι αντάρτες συμμερίζονται σε μεγάλο βαθμό τους στρατηγικούς στόχους της Τεχεράνης, δεν της εκχωρούν τον έλεγχο των κινήσεών τους. Το Ιράν συνιστά τη βασική πηγή εξοπλισμού, αλλά όχι τη μοναδική.
Η οργάνωση βασίζεται σε λαθρεμπορικά δίκτυα φυλών εντός της Υεμένης, ενώ προμηθεύεται ολοένα και περισσότερο εξαρτήματα εμπορικής χρήσης και πρώτες ύλες από διεθνείς αγορές, συμπεριλαμβανομένης της Kίνας.
Παράλληλα, έχει επεκτείνει τις υποδομές για τη συναρμολόγηση και εγχώρια κατασκευή οπλικών συστημάτων. Μειώνοντας την εξάρτηση από τις αποστολές έτοιμων ιρανικών όπλων, οι Χούθι δυσχεραίνουν τις προσπάθειες των αντιπάλων τους να πλήξουν τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.
Οι αιτίες της αναζωπύρωσης και η κλιμάκωση στο μέτωπο
Ισχυρά κίνητρα για απεμπλοκή διέθεταν οι δύο πλευρές μέχρι το 2022. Η Σαουδική Αραβία, έχοντας παρέμβει στρατιωτικά από τον Μάρτιο του 2015 για την αποκατάσταση της ανατραπείσας κυβέρνησης, βρισκόταν αντιμέτωπη με τους εδραιωμένους Χούθι, οι οποίοι απαντούσαν με πλήγματα σε σαουδαραβικό έδαφος. Η μετέπειτα εκεχειρία υπό τον ΟΗΕ πρόσφερε στους αντάρτες οικονομικές παραχωρήσεις και εξασφάλισε εύθραυστη ηρεμία για σχεδόν τέσσερα χρόνια.
Η ισορροπία ανατράπηκε στις 13 Ιουλίου, όταν σαουδαραβικά μαχητικά έπληξαν το αεροδρόμιο της Σαναά για να εμποδίσουν προσγείωση ιρανικού αεροσκάφους με αντιπροσωπεία των Χούθι. Το Ριάντ κατηγορεί πάγια την Τεχεράνη για μεταφορά όπλων μέσω πολιτικών πτήσεων. Σε αντίποινα, οι Χούθι επιτέθηκαν στο αεροδρόμιο Άμπχα και κήρυξαν «ναυτικό αποκλεισμό» της Σαουδικής Αραβίας. Η κίνηση αυτή πυροδότησε νέο κύκλο σαουδαραβικών βομβαρδισμών και κλιμάκωση των εχθροπραξιών στο εσωτερικό μέτωπο της Υεμένης.
Εδραίωση της κυριαρχίας τους στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ,
Τον Σεπτέμβριο, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη εδαφική προέλαση των τελευταίων ετών, οι αντάρτες κινήθηκαν νότια. Με την κίνηση αυτή εδραίωσαν τον έλεγχό τους στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας και στο στρατηγικής σημασίας στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, το οποίο αποτελεί ζωτικό διάδρομο για την παγκόσμια εξαγωγή πετρελαίου. Η ανατροπή αυτών των εδαφικών κερδών αποτελεί πλέον τον πρωταρχικό στόχο της ευρείας στρατιωτικής εκστρατείας που εξαπέλυσαν οι κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης με τη στήριξη της Σαουδικής Αραβίας.
Το διακύβευμα της σύγκρουσης και οι παγκόσμιες προεκτάσεις
Μείζονος σημασίας γεωπολιτικό στοίχημα συνιστά η έκβαση της αναμέτρησης. Για τη Σαουδική Αραβία, η εξουδετέρωση των Χούθι θα σήμαινε την εξάλειψη ενός μόνιμου εχθρού στα νότια σύνορά της. Οι επιθέσεις της πολιτοφυλακής απειλούν να τορπιλίσουν τα φιλόδοξα οικονομικά σχέδια του διαδόχου του θρόνου, πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο οποίος επιδιώκει να προσελκύσει ξένες επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων σε στρατηγικούς τομείς, από τη δημιουργία κέντρων δεδομένων έως την παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων.
Σε διεθνές επίπεδο, η αποδυνάμωση των Χούθι θα απομάκρυνε μια διαρκή απειλή για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα, η οποία προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην Ερυθρά Θάλασσα τα τελευταία χρόνια. Όταν η οργάνωση εξαπέλυσε τις πρώτες επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων το 2023, υποστήριξε ότι επρόκειτο για αντίποινα στη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Αν και η ηγεσία της οργάνωσης δήλωνε αρχικά ότι στοχοποιεί αποκλειστικά πλοία ισραηλινών συμφερόντων, πλήγματα δέχθηκαν και σκάφη χωρίς καμία άμεση σύνδεση με το Ισραήλ.
Η ναυτιλιακή οδός που διέρχεται από τη Διώρυγα του Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ αποτελεί το συντομότερο πέρασμα για τη σύνδεση Ευρώπης και Ασίας. Προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο, πολλές ναυτιλιακές εταιρείες αναγκάζονται πλέον να εκτρέπουν τα πλοία τους γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στη νότια Αφρική. Η δαπανηρή αυτή παράκαμψη επιμηκύνει τη διαδρομή κατά χιλιάδες μίλια, προσθέτοντας έως και δύο εβδομάδες στον χρόνο του ταξιδιού.
naftemporiki.gr
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
