Η νεολαία ξεσηκώνεται. Αντιδρά. Πανευρωπαϊκή έκταση λαμβάνουν τα συλλαλητήρια. Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ιταλία, και μεσοβδόμαδα Ελλάδα. Το μήνυμα της Γαλλίας αμαυρώθηκε. Οι κλοπές, η φθορά ξένης περιουσίας, το πλιάτσικο όπως λεγόταν παλιότερα, δεν έχουν θέση σε μια δυναμική κινητοποίηση. Να όμως που συμβαίνει.
Και μετά βρίσκουν την ευκαιρία οι «απέναντι», μαζί με κάποια ΜΜΕ (για να μην ξεχνιόμαστε) που θέλουν να στηρίξουν την καθεστηκυία τάξη, για να ρίξουν λάσπη. Να λοιδορήσουν και τελικά να αποδομήσουν μια πολύ σημαντική προσπάθεια.
Στην Ελλάδα (ακόμα ευτυχώς) δεν ακολουθήσαμε τον ίδιο δρόμο. Τα συλλαλητήρια της περασμένης Τετάρτης ήταν ειρηνικά. Είδαμε videos και φωτογραφίες από παιδιά (μάλλον) μουσικών Σχολείων, να παίζουν βιολί και οι καθηγητές τους να τους συνοδεύουν με ακορντεόν, στην κεφαλή της πορείας. Μάθαμε (και καμαρώνουμε γι’ αυτό) ότι στο Μουσικό Σχολείο στον Άλιμο, για παράδειγμα, όλα τα παιδιά των τριών τάξεων του Γυμνασίου τραγούδησαν μαζί το “Imagine” του John Lennon, θέλοντας να στείλουν ένα μήνυμα. «Φανταστείτε» έναν κόσμο διαφορετικό, είναι σαν να λένε στους έχοντες την εξουσία. «Φανταστείτε» ένα σχολείο με περισσότερη μουσική, θέατρο, χορό, πολιτισμό. «Φανταστείτε» μία εκπαίδευση χωρίς παραπαιδεία, χωρίς ατελείωτα φροντιστήρια, χωρίς άγχος για πανελλαδικές εξετάσεις, χωρίς πανεπιστήμιο που θα μοιάζει με «άπιαστο όνειρο». «Φανταστείτε» μία Παιδεία που προστατεύει τα παιδιά της. Που τα στηρίζει. Που διαθέτει δομές για να σπουδάζουν και σε άλλες πόλεις. Που στηρίζει έμπρακτα, για παράδειγμα, 400 εξ αυτών (Πάτρα), για να μην χάσουν το όνειρο, να πάνε να σπουδάσουν παρά τις οικονομικές δυσκολίες.
Τα παιδιά δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν τα αυτονόητα. Ζητούν (επιτέλους) να τα ακούσουμε. Μας υποδεικνύουν τα λάθη μας και πρέπει να τα αντιληφθούμε. Να σταθούμε στο πλάι τους και όχι να δουλεύουμε… 13άωρα σερί για μισθούς «πείνας». Όλο αυτό το μοντέλο ζωής που βρισκόμαστε, μοιάζει με το γαϊδουράκι που κυνηγάει το καρότο. Και δεν το πιάνει ποτέ.
Τα παιδιά που βγήκαν στους δρόμους και αντιδρούν δεν θέλουν, δεν τους αξίζει ο ρόλος του γαϊδαράκου. Έχουν αντιληφθεί πως το «καρότο» είναι στόχος ανέφικτος και αντιδρούν. Θέλουν (απαιτούν) Κοινωνική Δικαιοσύνη. Θέλουν (απαιτούν) μερίδιο από την πίτα, που τόσο προκλητικά, αναμασάνε κάποιοι κηφήνες διπλανοί τους. Που είναι «βολεμένοι», που είναι «δικοί μας», που είναι «του συστήματος» και που, παρά τις (κάποιες φορές) εξόφθαλμες παρανομίες, βγαίνουν «λάδι». Τα παιδιά μας είναι αυστηροί κριτές. Δεν αντέχουν την αδικία. Και θα ξεσπάσουν…
Ελπίζουμε το μήνυμα να ελήφθη από τους κατέχοντες την εξουσία. Μακάρι έμπρακτα να φανούν αλλαγές. Τα παιδιά είναι εκεί. Έτοιμα. Μην τα βάζετε με την ορμή τους. Θα χάσετε πανηγυρικά, μετά μουσικής!
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
