Απαιτείται ευρωπαϊκή απάντηση στην ενεργειακή πρόκληση
Στην ανάγκη ευρωπαϊκής απάντησης στην ενεργειακή πρόκληση στέκεται ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, σε ανάρτησή του για την ομιλία της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την Κατάσταση της Ένωσης.
«Η Ευρώπη δεν μπορεί να περιμένει να διαμορφωθεί το ενεργειακό σύστημα του μέλλοντος προτού αντιμετωπίσει το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας. Χρειαζόμαστε μια στρατηγική για την ίδια τη μετάβαση» σημειώνει στην ανάρτησή του και προσθέτει:
«Αυτό απαιτεί μια πραγματικά ευρωπαϊκή απάντηση στην ενεργειακή πρόκληση. Όχι ένα συνονθύλευμα εθνικών μέτρων που είναι διαθέσιμα μόνο στα κράτη-μέλη με τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές δυνατότητες, αλλά κοινές ευρωπαϊκές λύσεις, υποστηριζόμενες από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και σχεδιασμένες ώστε να διατηρούν την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας καθώς προχωρά η μετάβαση».
«Η παγκόσμια ανταγωνιστικότητα δεν αποτελεί την ανταμοιβή στο τέλος της μετάβασης. Είναι αυτό που καθιστά δυνατή τη μετάβαση εξαρχής» προσθέτει.
Ολόκληρη η ανάρτηση
«Μερικές παρατηρήσεις σχετικά με την ομιλία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την Κατάσταση της Ένωσης.
Το βιομηχανικό μέλλον της Ε.Ε. θα διαμορφωθεί όχι μόνο από τη φιλοδοξία, αλλά από την ικανότητά της να μετατρέπει τη στρατηγική σε επενδύσεις.
Η ομιλία της προέδρου φον ντερ Λάιεν για την Κατάσταση της Ένωσης την περασμένη εβδομάδα περιείχε αρκετά μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση.
Η προτεινόμενη Ευρωπαϊκή Εταιρεία Κρίσιμων Πρώτων Υλών (European Corporation on Critical Raw Materials) θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια χρήσιμη βιομηχανική πρωτοβουλία. Η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τρίτες χώρες για πολλά από τα υλικά που στηρίζουν την ενεργειακή μετάβαση, τις ψηφιακές τεχνολογίες, τις αμυντικές εφαρμογές και την προηγμένη μεταποίηση.
Η μετάβαση από τον εντοπισμό των ευάλωτων σημείων στην ανάπτυξη δυνατοτήτων είναι η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε. Αυτό σημαίνει στήριξη ώριμων εγχώριων έργων εξόρυξης, διύλισης, επεξεργασίας και ανακύκλωσης στην Ευρώπη, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διασφαλίζονται διαφοροποιημένες συνεργασίες με αξιόπιστους προμηθευτές, δημιουργώντας πραγματικά ελκυστικές συνθήκες για μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας.
Εξίσου σημαντική, ωστόσο, ήταν η αναγνώριση ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια επείγουσα και ευρεία πρόκληση ανταγωνιστικότητας.
Η στρατηγική αυτονομία, οι κρίσιμες πρώτες ύλες, οι μπαταρίες, η τεχνητή νοημοσύνη, οι αμυντικές τεχνολογίες και η βιομηχανική απανθρακοποίηση απαιτούν πρωτοφανή επίπεδα κεφαλαιακών επενδύσεων. Ωστόσο, οι επενδυτικές αποφάσεις λαμβάνονται τελικά με βάση τα οικονομικά θεμελιώδη μεγέθη. Και ίσως το σημαντικότερο από αυτά τα θεμελιώδη μεγέθη είναι η ενέργεια.
Ο μακροπρόθεσμος στόχος της Ευρώπης να μειώσει την εξάρτησή της από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, να επεκτείνει την πυρηνική και ανανεώσιμη παραγωγή και να ενισχύσει τις ενεργειακές υποδομές κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, η τελική κατάσταση και η μεταβατική διαδικασία δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να καταναλώνει περίπου 450 εκατ. τόνους πετρελαίου και περίπου 340 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως. Ακόμη και σύμφωνα με τις βασικές προβλέψεις, τα μεγέθη αυτά παραμένουν πολύ σημαντικά έως το 2030 και ακόμη και έως το 2035. Για πολλά ακόμη χρόνια, οι υδρογονάνθρακες θα συνεχίσουν να επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στη χονδρεμπορική αγορά και τους λογαριασμούς ενέργειας που καταβάλλουν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.
Όπως σημείωσε ο Μάριο Ντράγκι στην έκθεσή του, τα πλήρη οφέλη της καθαρής μετάβασης ως προς την ανταγωνιστικότητα θα υλοποιηθούν μόνο όταν ολοκληρωθούν επαρκείς επενδύσεις σε καθαρή παραγωγή, δίκτυα, αποθήκευση και ευελιξία του συστήματος και ενσωματωθούν στο σύστημα.
Η πραγματικότητα αυτή έχει μια σημαντική συνέπεια. Η Ευρώπη δεν μπορεί να περιμένει να διαμορφωθεί το ενεργειακό σύστημα του μέλλοντος προτού αντιμετωπίσει το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας. Χρειαζόμαστε μια στρατηγική για την ίδια τη μετάβαση.
Αυτό απαιτεί μια πραγματικά ευρωπαϊκή απάντηση στην ενεργειακή πρόκληση. Όχι ένα συνονθύλευμα εθνικών μέτρων που είναι διαθέσιμα μόνο στα κράτη-μέλη με τις μεγαλύτερες δημοσιονομικές δυνατότητες, αλλά κοινές ευρωπαϊκές λύσεις, υποστηριζόμενες από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και σχεδιασμένες ώστε να διατηρούν την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας καθώς προχωρά η μετάβαση.
Η παγκόσμια ανταγωνιστικότητα δεν αποτελεί την ανταμοιβή στο τέλος της μετάβασης. Είναι αυτό που καθιστά δυνατή τη μετάβαση εξαρχής».
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
