Επί δεκαετίες η δουλειά του ήταν να κάνει αδίστακτους ηγέτες να φαίνονται καλοί. Τώρα έχει τον πιο δύσκολο πελάτη

Οι πόρτες του αεροπλάνου με προορισμό το Λας Βέγκας είχαν μόλις κλείσει όταν στο κινητό του Φιλ Έλγουντ έφτασε ένα email. Ήταν μια λίστα απαιτήσεων. Ο πελάτης του ήθελε να μεταφερθεί η σύντροφός του από το Λος Άντζελες στο Βέγκας. Ήθελε να δει τη Σερ στο Caesars Palace. Να παίξει στη ρουλέτα. Να αγοράσει Harley-Davidson και τζιν σορτς.

Στην κορυφή του μηνύματος υπήρχε το όνομα του πελάτη: Mr. Gadhafi.

Ήταν πολύ αργά για να κατέβει από το αεροπλάνο. Και, κατά μία έννοια, πολύ αργά για να κατέβει και από τη διαδρομή που είχε επιλέξει για τη ζωή του.

Ο Φιλ Έλγουντ είχε ένα από τα πιο σκοτεινά επαγγέλματα της Ουάσιγκτον: έκανε μερικούς από τους χειρότερους ανθρώπους του κόσμου να φαίνονται καλύτεροι.

Δούλεψε για αυταρχικά καθεστώτα, για τη Λιβύη του Μουαμάρ Καντάφι και τη Συρία της οικογένειας Άσαντ. Προσπάθησε να περιορίσει τη ζημιά για την Τρίπολη μετά την απελευθέρωση του καταδικασμένου για την τρομοκρατική επίθεση του Λόκερμπι. Βοήθησε να παρουσιαστεί η Άσμα αλ Άσαντ ως λαμπερή, σύγχρονη πρώτη κυρία λίγο πριν το συριακό καθεστώς αρχίσει να συντρίβει στο αίμα τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις.

«Έχω κάνει κακό», λέει σήμερα στο CNN. «Σίγουρα βοήθησα να γίνει ο κόσμος πιο επικίνδυνος».

Ο γιος του Καντάφι στο Λας Βέγκας

Τον Σεπτέμβριο του 2009 ο Έλγουντ βρίσκεται στο Λας Βέγκας μαζί με τον Μουτάσιμ Καντάφι. Η αποστολή του είναι απλή: να μη γίνει είδηση. Δεν είναι εύκολο.

Ο Μουτάσιμ πίνει, παίζει μανιωδώς και χάνει στη ρουλέτα, φωνάζει, προκαλεί εντάσεις. Ο Έλγουντ ανεβαίνει ξανά και ξανά στις σουίτες για να του φέρει μετρητά. Κάποια στιγμή βρίσκει έναν χαρτοφύλακα από δέρμα φιδιού γεμάτο χαρτονομίσματα των 100 δολαρίων. Δίπλα βρίσκεται ένα πιστόλι.

Τηλεφωνεί σε φίλο του. Η συμβουλή είναι ξεκάθαρη: φύγε. Δεν φεύγει.

Πληρώνει ανθρώπους του ξενοδοχείου, σβήνει φωτιές, συγκρατεί τον πελάτη του και πετυχαίνει τον στόχο του. Το όνομα Καντάφι δεν καταλήγει στα πρωτοσέλιδα.

Ο Έλγουντ ανακαλύπτει κάτι που θα καθορίσει την καριέρα του: τον εθισμό όχι μόνο στην επιτυχία, αλλά και στον κίνδυνο.

Πώς «χτύπησε» την αμερικανική υποψηφιότητα για το Μουντιάλ

Έναν χρόνο αργότερα αναλαμβάνει μια αποστολή που μοιάζει αδύνατη: να βοηθήσει το Κατάρ να κερδίσει το Μουντιάλ του 2022.

Απέναντί του βρίσκεται, μεταξύ άλλων, η ίδια του η χώρα. Οι ΗΠΑ διαθέτουν γήπεδα, υποδομές, χρήματα και ποδοσφαιρική αγορά. Το Κατάρ έχει ελάχιστη ποδοσφαιρική ιστορία και θερμοκρασίες που καθιστούν ένα καλοκαιρινό Μουντιάλ σχεδόν αδιανόητο.

Όπως εξηγεί στο CNN η ιδέα του έρχεται κοιτάζοντας μια ομάδα υπέρβαρων μαθητών στην Ουάσιγκτον. Δημιουργεί μια οργάνωση-βιτρίνα με την ονομασία «Healthy Kids Coalition» και προωθεί ψήφισμα στο Κογκρέσο που ζητά ουσιαστικά από τις ΗΠΑ να μη διεκδικούν μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις μέχρι να χρηματοδοτήσουν επαρκώς τη φυσική αγωγή των παιδιών. Στη συνέχεια φροντίζει η ιστορία να φτάσει στον Τύπο.

Λίγες ημέρες αργότερα, η FIFA αναθέτει το Μουντιάλ στο Κατάρ. Ο ίδιος δεν ισχυρίζεται ότι έκρινε την ψηφοφορία. Ξέρει όμως ότι είχε βοηθήσει να δημιουργηθεί ένα αφήγημα εναντίον της αμερικανικής υποψηφιότητας.

Τα επόμενα χρόνια αυτή η «επιτυχία» θα επιστρέφει για να τον στοιχειώνει, καθώς συσσωρεύονται οι καταγγελίες για τις συνθήκες των μεταναστών εργατών και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το «ρόδο της ερήμου»

Ίσως η πιο χαρακτηριστική επιτυχία του έρχεται το 2011. Ο Έλγουντ συμβάλλει ώστε η Vogue να δημοσιεύσει ένα κολακευτικό πορτρέτο της Άσμα αλ Άσαντ. Ο διαβόητος πλέον τίτλος την παρουσιάζει ως «Ρόδο της Ερήμου».

Η σύζυγος του Μπασάρ αλ Άσαντ εμφανίζεται νέα, κομψή, μαγνητική, το πρόσωπο μιας σύγχρονης Συρίας.

Ο Έλγουντ κοιτάζει το περιοδικό σε ένα περίπτερο της Ουάσιγκτον και αισθάνεται το στομάχι του να σφίγγεται.

«Ήταν προπαγάνδα», παραδέχεται στο CNN. Μερικές ημέρες αργότερα, η Αραβική Άνοιξη φτάνει στη Συρία.

Η πραγματική εικόνα του καθεστώτος αποκαλύπτεται με τον πιο αιματηρό τρόπο. Η καταστολή εξελίσσεται σε πόλεμο και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους τα επόμενα χρόνια.

Το λαμπερό πορτρέτο της Vogue μοιάζει πλέον με μνημείο μιας ολόκληρης βιομηχανίας: της τέχνης να ντύνεις την εξουσία με τα κατάλληλα ρούχα ώστε το κοινό να μη βλέπει το αίμα.

Η στιγμή που χτύπησε το FBI

Χρειάζεται να φτάσει το 2018 και να εμφανιστεί το FBI στην πόρτα του. Οι πράκτορες ερευνούν έναν τότε πελάτη του, την ισραηλινή εταιρεία ιδιωτικών πληροφοριών Psy-Group, στο πλαίσιο της έρευνας του Ρόμπερτ Μιούλερ για τη ρωσική ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές του 2016.

Ο Έλγουντ δεν διώκεται, αλλά η καριέρα του στην Ουάσιγκτον καταρρέει. Το παρελθόν του αρχίζει να βγαίνει στην επιφάνεια. Κάποιος δημοσιογράφος τον αποκαλεί «τέρας».

Ο τελευταίος πελάτης

Σήμερα, στα 47 του, ο Έλγουντ υποστηρίζει ότι είναι διαφορετικός άνθρωπος.

Έχει γράψει τα απομνημονεύματά του με τον εύγλωττο τίτλο «All the Worst Humans» και λέει ότι έχει θέσει τρεις κανόνες: δεν δουλεύει για δικτάτορες, δεν δουλεύει εναντίον της δημοκρατίας και δεν παραβιάζει τον νόμο.

Ανάμεσα στους σημερινούς ανθρώπους που βοηθά είναι η οικογένεια του Όστιν Τάις, του Αμερικανού δημοσιογράφου και πρώην πεζοναύτη που εξαφανίστηκε στη Συρία το 2012 – πιθανό θύμα του ίδιου καθεστώτος Άσαντ για το οποίο εργαζόταν κάποτε ο Έλγουντ.

Η αντίφαση είναι σχεδόν αβάσταχτη. Και όμως, η μεγαλύτερη έρχεται στο τέλος. Μετανιώνει; Ναι. Πιστεύει ότι έκανε τον κόσμο χειρότερο; Ναι. Ήξερε τότε ότι αυτό που έκανε ήταν λάθος; «Απολύτως».

Αν μπορούσε να γυρίσει πίσω, θα το ξανάκανε; «Νομίζω πως ναι».

Γιατί, λέει, θα μετάνιωνε αν δεν μάθαινε ποτέ πού οδηγούσε εκείνη η πόρτα. Και ίσως αυτή η απάντηση να λέει περισσότερα από όλες τις εξομολογήσεις μεταμέλειας.

Για δεκαετίες ο Φιλ Έλγουντ πληρωνόταν για να κατασκευάζει αφηγήματα, να μετακινεί την προσοχή από όσα δεν συνέφεραν τους πελάτες του και να κάνει το αποκρουστικό λίγο πιο εύπεπτο.

Τώρα επιχειρεί να αφηγηθεί τη δική του ιστορία: όχι ως εκείνη ενός κυνικού προπαγανδιστή, αλλά ενός ανθρώπου που παρασύρθηκε από την εξουσία, τον κίνδυνο και την αδρεναλίνη, πέρασε στην άλλη πλευρά και επέστρεψε.

Μπορεί πράγματι να έχει αλλάξει. Μπορεί και αυτή να είναι απλώς η καλύτερη καμπάνια της καριέρας του.

Γιατί, αφού πέρασε τη ζωή του καθαρίζοντας την εικόνα μερικών από τους χειρότερους ανθρώπους του κόσμου, ο Φιλ Έλγουντ έχει πλέον αναλάβει τον δυσκολότερο πελάτη του: τον εαυτό του.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.