Η Ελλάδα των 12 μηνών

Η Ελλάδα με τα χρόνια αναδείχθηκε σε παγκόσμιο τουριστικό σύμβολο του θέρους, όχι όμως και παγκόσμιος προορισμός τεσσάρων εποχών. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αδυναμία του ελληνικού τουριστικού μοντέλου.

Η υπερσυγκέντρωση επισκεπτών στα νησιά κατά τους θερινούς μήνες, ο λεγόμενος δηλαδή υπερτουρισμός, διογκώνει τις ανισότητες, εξαντλεί τις υποδομές, δοκιμάζει τις τοπικές κοινωνίες και αφήνει ανεκμετάλλευτο έναν ανεκτίμητο εθνικό πλούτο: την ορεινή – ηπειρωτική Ελλάδα. Η ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού δεν αποτελεί εναλλακτική του θαλάσσιου. Αποτελεί τη φυσική του συμπλήρωση.

Μια ολοκληρωμένη, μια ολιστική στρατηγική για τον τουρισμό θα μπορούσε να δώσει νέα πνοή στον κλάδο και μαζί στην οικονομία. Το επιχειρείν χρόνια αναμένει ένα Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό, ενώ οι ανάγκες παραμένουν μεγάλες για σύγχρονους δρόμους, που θα φθάνουν μέχρι και το τελευταίο χωριό της Ελλάδας, αξιόπιστες υποδομές, αδιάλειπτη πρόσβαση σε πόσιμο νερό, χρηματοδότηση της προβολής των ορεινών προορισμών, αλλά και φορολογικά κίνητρα για όσους επενδύουν εκεί όπου σήμερα η τουριστική αγορά διστάζει να ρισκάρει. Παράλληλα, η Ελλάδα οφείλει να αποκτήσει νέο εθνικό τουριστικό brand, που δεν θα εξαντλείται στο γαλάζιο του Αιγαίου, αλλά θα αναδεικνύει τη γαστρονομία, τη φύση, τον θρησκευτικό, τον ιατρικό και τον περιπατητικό τουρισμό.

Μόνο έτσι θα οδηγηθούμε σε ταχύτερη και κυρίως σε δικαιότερη οικονομική ανάπτυξη, κρατώντας ζωντανή την ελληνική περιφέρεια και διατηρώντας στην εγχώρια αγορά μεγαλύτερο μέρος του τουριστικού εισοδήματος. Το στοίχημα του ελληνικού τουρισμού δεν θα κριθεί από τις ροές των επισκεπτών και τις εισπράξεις, αλλά από το αν η Ελλάδα θα εξελιχθεί σε δωδεκάμηνο προορισμό.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.