Η κανονιστική αβεβαιότητα αυξάνει το κόστος και το επενδυτικό ρίσκο στη ναυτιλία
Η συνεχής διεύρυνση των κανονιστικών υποχρεώσεων μετατρέπεται σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αβεβαιότητας για τη διεθνή ναυτιλία, επηρεάζοντας πλέον όχι μόνο τη λειτουργία των πλοίων, αλλά και τις επενδυτικές αποφάσεις, τη χρηματοδότηση και το κόστος κεφαλαίου.
Σε μια περίοδο κατά την οποία ο κλάδος καλείται να διαθέσει τεράστια κεφάλαια για την ανανέωση του στόλου, την απανθρακοποίηση και την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, οι πλοιοκτήτες και οι τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαρκώς πιο σύνθετο πλέγμα διεθνών, περιφερειακών και εθνικών κανόνων.
Αυτό ήταν το βασικό μήνυμα της παρέμβασης του Γιώργου Ξηραδάκη, ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της XRTC Business Consultants Ltd και προέδρου της Ένωσης Τραπεζικών και Χρηματοοικονομικών Στελεχών της Ελληνικής Ναυτιλίας, στο 49ο Ετήσιο Συνέδριο για το Δίκαιο των Ωκεανών και τη Θαλάσσια Πολιτική, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.
Ο κ. Ξηραδάκης επισήμανε ότι η έννοια της ναυτικής ασφάλειας έχει διευρυνθεί σημαντικά και δεν περιορίζεται πλέον στις παραδοσιακές απειλές, όπως η πειρατεία, η ένοπλη ληστεία ή οι φυσικές επιθέσεις κατά πλοίων.
Σήμερα, όπως τόνισε, περιλαμβάνει ένα ευρύτερο σύνολο κινδύνων που συνδέονται με τη γεωπολιτική αστάθεια, τις κυρώσεις, την κυβερνοασφάλεια, τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και τις συμβατικές υποχρεώσεις απέναντι σε ναυλωτές, ασφαλιστές και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Οι ναυτιλιακές εταιρείες καλούνται έτσι να συμμορφώνονται ταυτόχρονα με τις συμβάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, τους περιφερειακούς κανονισμούς, τις εθνικές νομοθεσίες και τα διαφορετικά καθεστώτα κυρώσεων.
«Η συμμόρφωση δεν αποτελεί πλέον μια διακριτή διοικητική λειτουργία. Έχει καταστεί αναπόσπαστο μέρος της λειτουργικής και χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής της ναυτιλίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερα σε περιόδους γεωπολιτικών κρίσεων, οι αποφάσεις μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουν μέσα σε λίγες ώρες. Νέες κυρώσεις, επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων, αλλαγές στις περιοχές πολεμικού κινδύνου ή περιορισμοί που αφορούν φορτία και αντισυμβαλλομένους μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την επιλογή δρομολογίων, την πρόσβαση σε λιμένες, την ασφαλιστική κάλυψη και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
Επενδύσεις με ορίζοντα 25 ετών
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην επενδυτική αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι πλοιοκτήτες.
Η ναυτιλία καλείται να επενδύσει σε νέες τεχνολογίες και εναλλακτικά καύσιμα και να μειώσει δραστικά τις εκπομπές της, χωρίς να είναι ακόμη σαφές ποιες λύσεις θα επικρατήσουν μακροπρόθεσμα ή εάν θα είναι διαθέσιμες στην απαιτούμενη κλίμακα.
Όπως επισήμανε ο κ. Ξηραδάκης, οι πλοιοκτήτες λαμβάνουν σήμερα αποφάσεις για πλοία που θα επιχειρούν για τα επόμενα 20 έως 25 χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν με βεβαιότητα ποια καύσιμα, ποιες τεχνολογίες και ποια κανονιστικά πρότυπα θα αποτελέσουν τον κανόνα τις επόμενες δεκαετίες. Η αβεβαιότητα αυτή μεταφέρεται άμεσα και στις τράπεζες.
Οι χρηματοδότες δεν εξετάζουν πλέον μόνο την οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη και την εμπορική αξία ενός πλοίου. Στην αξιολόγηση εισέρχονται πλέον η έκθεση σε καθεστώτα κυρώσεων, οι περιβαλλοντικές επιδόσεις, ο κίνδυνος της ενεργειακής μετάβασης, η βιωσιμότητα μιας τεχνολογικής επιλογής και η αξιοπιστία των αντισυμβαλλομένων.
Η κανονιστική αβεβαιότητα μπορεί, σύμφωνα με την τοποθέτηση του κ. Ξηραδάκη, να επηρεάσει ακόμη και τις αξίες των πλοίων που λειτουργούν ως εξασφαλίσεις, τους δείκτες δανείου προς αξία και τελικά τη διαθεσιμότητα και το κόστος χρηματοδότησης.
Η αντίφαση της μετάβασης
Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρέθηκε και μια βασική αντίφαση για τον κλάδο: η ναυτιλία χρειάζεται σήμερα πρωτοφανή επίπεδα επενδύσεων για την πράσινη και τεχνολογική μετάβασή της, την ίδια ώρα που η κανονιστική και τεχνολογική αβεβαιότητα μπορεί να καταστήσει την πρόσβαση στα αναγκαία κεφάλαια δυσκολότερη και ακριβότερη.
Για τον λόγο αυτόν, ο κ. Ξηραδάκης υποστήριξε ότι τράπεζες και πλοιοκτήτες πρέπει να λειτουργούν ως εταίροι στη διαδικασία της συμμόρφωσης.
Οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί χρειάζονται αξιόπιστη και τυποποιημένη πληροφόρηση, ενώ οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις χρειάζονται μεγαλύτερη κανονιστική βεβαιότητα και χρηματοδοτικές δομές που να λαμβάνουν υπόψη τον μακροχρόνιο χαρακτήρα των επενδύσεων στον κλάδο.
Παράλληλα, ανέδειξε τον ρόλο του ΙΜΟ στην εξασφάλιση σαφών και ομοιόμορφων διεθνών κανόνων, προειδοποιώντας ότι ο κατακερματισμός του κανονιστικού πλαισίου σε διαφορετικά περιφερειακά συστήματα αυξάνει το λειτουργικό κόστος και τον επενδυτικό κίνδυνο.
Όπως υπογράμμισε, απαιτείται στενότερος συντονισμός μεταξύ ΙΜΟ, κυβερνήσεων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ναυτιλιακής βιομηχανίας, με ρεαλιστικές περιόδους εφαρμογής και περισσότερο εναρμονισμένες απαιτήσεις.
«Ένας κανονισμός που δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά ή να χρηματοδοτηθεί με βιώσιμο τρόπο μπορεί να ικανοποιεί στα χαρτιά μια νομική απαίτηση, αλλά δεν καθιστά κατ’ ανάγκην τη ναυτιλία ασφαλέστερη», σημείωσε.
Το βασικό μήνυμα της παρέμβασης ήταν ότι το βάρος της κανονιστικής μετάβασης δεν μπορεί να μεταφέρεται αποκλειστικά στον πλοιοκτήτη και, κυρίως, δεν μπορεί να καταλήγει στον ναυτικό. Η συμμόρφωση, η ασφάλεια και η χρηματοδότηση αποτελούν πλέον κοινή ευθύνη ολόκληρης της ναυτιλιακής αλυσίδας.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
