Η μέθοδος Humanitude, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1979 από τους Υβ Ζινέστ και Ροζέτ Μαρεσκότι, αποτελεί μια πρωτοποριακή μέθοδο φροντίδας, που με τη σειρά της πατά σε μια εξαιρετικά συγκροτημένη φιλοσοφία καθημερινής νοσηλευτικής και ανθρώπινης προσέγγισης. Βασισμένη σε τέσσερις στοιχειώδεις ανθρωπολογικούς άξονες (το βλέμμα, τον λόγο, το άγγιγμα και την ορθοστασία), η μεθοδολογία αυτή διεκδικεί, ουσιαστικά, την επιστροφή της ιδιότητας του ανθρώπου σε εκείνον που το σύστημα υποβιβάζει σε αντικείμενο. Ηλικιωμένος ή ανήμπορος, έχεις δικαίωμα να σε ακούν, να σε κοιτάζουν στα μάτια και να στέκεσαι στα πόδια σου· να κρατάς, δηλαδή, στο ακέραιο την αξιοπρέπειά σου μέχρι την ύστατη ώρα.
Αυτονόητα πράγματα δηλαδή, αλλά για να γίνει κατανοητό γιατί μια τέτοια προσέγγιση φαντάζει σήμερα επαναστατική, ας εξετάσουμε λίγο την πορεία που ακολούθησε η Υγεία τα τελευταία σαράντα χρόνια στη σύγχρονη Δύση, όταν δηλαδή η ιατρική άρχισε σιγά-σιγά να απομακρύνεται από την ανθρωποκεντρική της βάση και μετατράπηκε σε μια βιομηχανία όπου η αποτελεσματικότητα μετριέται αποκλειστικά με όρους κόστους-οφέλους. Τα νοσηλευτικά ιδρύματα μεταμορφώθηκαν σε εργοστάσια επισκευής σωμάτων, οι γιατροί σε διαχειριστές κονδυλίων και οι ασθενείς σε στατιστικά στοιχεία μιας απρόσωπης γραφειοκρατίας. Όλα αυτά μετέτρεψαν το γήρας και τις παθογένειες του μυαλού σε ενοχλητικές, μη παραγωγικές δαπάνες, που πρέπει να διεκπεραιωθούν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και αθόρυβα.
Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο της συστημικής βιοπολιτικής, αναπάντεχα δυστυχώς επίκαιρο εδώ στην Ελλάδα με τα γνωστά που έχουν συμβεί, ο βραβευμένος με Όσκαρ Ιάπωνας Ριγιούσουκε Χαμαγκούτσι έρχεται με το υπέροχο φιλμ “Έτσι Ξαφνικά”, που αγκάλιασε παγκοσμίως η επιστημονική κοινότητα, για να δώσει σάρκα και οστά σε αυτή την ιδεολογική σύγκρουση. Στο επίκεντρο, η ιστορία της Μαρί-Λου (Βιρζινί Εφιρά) που πασχίζει να εφαρμόσει αυτή τη μέθοδο, και της γνωριμίας της με τη Γιαπωνέζα θεατρική συγγραφέα Μαρί (Τάο Οκαμότο) που πεθαίνει από καρκίνο. Αποφεύγει, ομολογουμένως, θεαματικά τα μελοδραματικά κλισέ και τις γενικεύσεις στις οποίες συνήθως καταφεύγουν ταινίες που καταπιάνονται με έννοιες θεόρατες – και είναι ένα δείγμα του ανθρωπισμού του Χαμαγκούτσι ο τρόπος που επιλέγει να “διαπερνά” τις ακανθώδεις επιφάνειές τους: όχι απαραίτητα με κάποιο βαθυστόχαστο θεώρημα, αλλά, μερικές φορές, με την απρόσμενη κουτσουλιά ενός περιστεριού. Γιατί όλα μέσα στη ζωή είναι εξίσου πολίτιμα. Το μόνο αίτημα που απομένει, είναι η άρνηση της απανθρωπιάς.
Στο “Η καλή αδελφή”, η Ρόουζ μετακομίζει προσωρινά στον αδελφό της, Σάμουελ, και ένα βράδυ “ακούει” κάτι που ενδεχομένως δε θα έπρεπε: Ο Σάμιουελ θα κατηγορηθεί για βιασμό, και εκείνη θα πρέπει να αποφασίσει με ποιούς να πάει και ποιους να αφήσει, διχασμένη ανάμεσα στην οικογένεια και την έμφυλη αλληλεγγύη προς το θύμα. Πως αποκτάς τη δικιά σου φωνή, δηλαδή. Τώρα, για να ακουστεί αυτή η φωνή, η σκηνοθέτιδα Σάρα Μίλο Φίσερ, επενδύει… στη σιωπή – στην άβολη, οικογενειακής κοπής σιωπή, πάνω στην οποία χτίζονται ζωές, αναστολές και συνειδήσεις. Ανά στιγμές, ασφυκτικό μέσα στο μινιμαλισμό του – όμως είναι γνώριμη αυτή η ασφυξία, και την κατανοείς, ακόμα κι όταν, ανά φάσεις, φλερτάρει με την άσκηση ύφους.
Η εισβολή ριζοσπαστών ακτιβιστών σε ένα λαμπερό γκαλά δισεκατομμυριούχων στην Ελλάδα με σκοπό μια ανθρωποθυσία, προσφέρει ένα ωραίο “άνοιγμα” στον Ρομαίν Γαβρά που επιστρέφει με τη “Θυσία”, συγκεντρώνοντας στο καστ τους Τζον Μάλκοβιτς, Βενσάν Κασέλ, Άνια Τέιλορ – Τζόι, Σάλμα Χάγιεκ και Κρις Έβανς. Το δε πρώτο μισό, είναι πραγματικά διασκεδαστικό. Μετά όμως, η ιστορία αυτή μοιάζει να μην έχει που να πάει – και έτσι, επικρατεί ένα ναρκισσιστικό, μεταμοντέρνο χάος.
Βγαίνει επίσης “Η βαλίτσα”, απόπειρα για ελληνική κωμωδία, όπου Ναταλία Τσαλίκη, Αναστασία Παντούση και Λίλα Μπακλέση βρίσκονται ξαφνικά με μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα, που ανακαλύπτουν στο πτώμα μιας γυναίκας – όπου απουσιάζει τόσο η κινηματογραφική έμπνευση (και είναι ικανότατος σκηνοθέτης ο Δημήτρης Παπαθανάσης) όσο και το χιούμορ! Και γιατί αυτή η επιμονή στη 90s, τηλεοπτική (δηλαδή γερασμένη) ατακαδορία;
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
