Αφορά οφειλές στο Δημόσιο και στην Εφορία
ΣτΕ: «Μπλόκο» στον πλειστηριασμό πρώτης οικογενειακής κατοικίας για οφειλές στο Δημόσιο, την Εφορία εφόσον υπάρχουν και άλλα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να κατασχεθούν.
«Κόκκινη κάρτα» στον πλειστηριασμό πρώτης οικογενειακής κατοικίας εφόσον ο οφειλέτης έχει και άλλα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να κατασχεθούν «έδειξε» το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου καταλαμβάνει όλες τις περιπτώσεις οφειλών πολιτών που αφορούν το Δημόσιο, τις Δ.Ο.Υ., τους ΟΤΑ, τα ασφαλιστικά Ταμεία, τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και ο οφειλέτης έχει, πλέον, τη δυνατότητα να ασκήσει ανακοπή σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας των πλειστηριασμών.
Το θέμα έφτασε στο ΣτΕ με αφορμή προσφυγή ιδιοκτήτη, κατά το ήμισυ, οικογενειακή μεζονέτας 162 τ.μ. στο Μοσχάτο η οποία εντάχθηκε στο πρόγραμμα αναγκαστικού πλειστηριασμού λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών της εταιρείας προς το Δημόσιο, ύψους 142.917 ευρώ.
Στην ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού που άσκησε ο ιδιοκτήτης, μεγαλοστέλεχος Ανώνυμης Βιομηχανικής Εταιρείας, ανέφερε ότι πρόκειται για αντισυνταγματική κίνηση καθώς, μεταξύ άλλων, παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.
Το Πρωτοδικείο τον δικαίωσε καθώς έκανε δεκτή την ανακοπή και ακυρώθηκε το πρόγραμμα αναγκαστικού πλειστηριασμού, κρίνοντας ότι η έκδοση του προγράμματος αντέκειτο στις αρχές της χρηστής διοίκησης και της αναλογικότητας.
Το Δημόσιο άσκησε έφεση με το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών να την απορρίψει ως αβάσιμη. Στη συνέχεια το Δημόσιο προσέφυγε στο ΣτΕ ζητώντας να αναιρεθεί η εφετειακή απόφαση, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας του Συντάγματος, του ΚΕΔΕ και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.
Το ΣΤ΄ Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου, με τη σειρά του, απέρριψε ως αβάσιμη την αίτηση του Δημοσίου, υπογραμμίζοντας ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα «η κατοικία των ανθρώπων, ως στοιχείο ουσιώδες για την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικής και οικογενειακής τους ζωής, αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης κρατικής μέριμνας».
Και η κρατική μέριμνα για την πρώτη κατοικία «ανάγεται στην προστασία θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τελούντων υπό την εγγύηση του κράτους και υποχρεούνται να διασφαλίζουν, ώστε να είναι αποτελεσματική, όλα τα κρατικά όργανα, κατά χαρακτηριστική διατύπωση του άρθρου 25 παρ. 1 του Συντάγματος».
Στο πλαίσιο αυτό, οι σύμβουλοι Επικρατείς επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές, αλλά και «την απορρέουσα ευθέως από την αρχή του κράτους δικαίου, αρχή της αναλογικότητας, οσάκις η επιδίωξη σκοπού δημοσίου συμφέροντος χωρεί με τη λήψη μέτρου που έχει ως συνέπεια την στέρηση της κατοικίας ορισμένου προσώπου, πρέπει, για την εγκυρότητα κάθε πράξης που κατατείνει στην πραγμάτωση του μέτρου, από οποιαδήποτε κρατικό όργανο και αν εκδίδεται και σε κάθε στάδιο της οικείας διαδικασίας, να αποδεικνύεται ότι το μέτρο ήταν απολύτως αναγκαίο στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι είχε δηλαδή εξαντληθεί πριν, κάθε προσπάθεια να ικανοποιηθεί ο δημόσιος σκοπός με άλλα, πρόσφορα πλην ηπιότερα μέτρα».
Επιπλέον, στην απόφαση σημειώνεται στην δικαστική απόφαση ότι κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ «η κατάσχεση ακινήτου του οφειλέτη που αποδεδειγμένα αποτελεί τη μόνη του κατοικία (εκείνου και της οικογένειάς του) τότε μόνο είναι νόμιμη, όταν έχει προηγουμένως ερευνηθεί και τεκμηριωμένα αποκλεισθεί η ύπαρξη άλλων περιουσιακών στοιχείων πρόσφορων για να ικανοποιηθεί μέσω αυτών η συγκεκριμένη αξίωση. Στην αντίθετη περίπτωση η επιλογή προς τούτο του ακινήτου της κατοικίας δεν είναι νόμιμη».
Μάλιστα, σύμφωνα με τους δικαστές, η παρανομία δεν αφορά μόνο την κατασχετήρια έκθεση, αλλά και τις επόμενες πράξεις της διαδικασίας των πλειστηριασμών.
Ρεπορτάζ: Μαρία Ζαχαροπούλου
Σχετικά Tags
α’ κατοικία Συμβούλιο της Επικρατείας Πλειστηριασμός
