Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2026
ENQUIRE / NEWSROOM
Η ουσία της ημέρας.Χωρίς τον θόρυβο.
Τώρα«Μια ομάδα που μας ενώνει και μας κάνει περήφανους»
Κόσμος

«Το θέατρο είναι, πάνω απ’ όλα, μια πολιτική πράξη…»

Κόσμος05.10.20261 λεπτό
«Το θέατρο είναι, πάνω απ’ όλα, μια πολιτική πράξη…»



Το έργο του Αλμπέρ Καμύ «Οι Δίκαιοι» -ένα θεατρικό πολιτικό-φιλοσοφικό δοκίμιο βασισμένο στη δολοφονία του Μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας, το 1905, από μια ομάδα σοσιαλιστών επαναστατών-, ανεβαίνει στο θέατρο Αποθήκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, από τις  21 Οκτωβρίου [Σαρρή 40, Αθήνα].

Στα θεμελιώδη θέματα του έργου, η δικαιοσύνη, ο αγώνας εναντίον κάθε καταπιεστικού καθεστώτος, η ανάδειξη της κοινωνικής αδικίας αλλά και η έννοια της αγάπης για ζωή, ο έρωτας, η ανιδιοτέλεια και η θυσία για το ιδανικό  της ελευθερίας.

Ο ηθοποιός της παράστασης Δημήτρης Γεωργαλάς μίλησε μαζί μας.

Θα μας πείτε δυο λόγια, για όσα συναντάμε στον πυρήνα του έργου;    
«Το έργο μιλάει για την επανάσταση, για την εξέγερση ενάντια σε ένα απόλυτο καθεστώς. Θέτει, όμως, παράλληλα ένα μεγάλο ηθικό ερώτημα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια εξέγερση, χωρίς να παραβιάσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να κινδυνεύσει να γίνει πιο απόλυτη από το καθεστώς που πολεμάει. Βάζει στη ζυγαριά τη ζωή και τη δικαιοσύνη και μας καλεί να σκεφτούμε τι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα για μας, για τον κόσμο μας».

«Οι Δίκαιοι» γράφτηκαν  το 1949,  με αφετηρία ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός του 1905. Μέσα από ποια χαρακτηριστικά του, το έργο συνομιλεί με το σήμερα;       
«Το βασικό, αναμφισβήτητο χαρακτηριστικό είναι η διάχυτη, η ανεξέλεγκτη αδικία, που διέπει εποχές, κράτη και κοινωνίες μέσα σε ολόκληρο το φάσμα της ανθρώπινης ιστορίας. Και, δυστυχώς, μιλάμε πια για ένα μέγεθος αμετακίνητο που απλώς αλλάζει προσωπείο. Άρα, το έργο αφορά και φαίνεται πως θα αφορά για πάντα· η ανάγκη της εξέγερσης είναι μονόδρομος για πολλές κοινωνίες, όσο κι αν πολλές φορές μοιάζει καταδικασμένη. Ο άνθρωπος όταν αδικείται δεν έχει παρά μόνο έναν τρόπο να αντιδράσει: το ουρλιαχτό του! Γι’ αυτό το ουρλιαχτό μιλούν “οι Δίκαιοι”».

Σκέψεις και συναισθήματα από την επαφή σας με το έργο;        
«Μέσα από τη διαδικασία των προβών, μας δόθηκε η ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή όχι μόνο με τους “Δίκαιους”, αλλά και με όλο το έργο του Καμύ· με τη φιλοσοφία του και τον ιδιαίτερο ανθρωπισμό του· και αυτό που έχω να πω, είναι ότι μιλάμε για ένα πολύ γοητευτικό πνεύμα, το οποίο προσωπικά με επηρέασε με τις απόψεις  του και μου έδειξε μια αισιόδοξη θέση απέναντι στον παράλογο κόσμο που μας περιβάλλει. Είναι ένας συγγραφέας που σε παρασύρει να κοιτάξεις κατάματα τα ερωτήματά σου και τους εφιάλτες σου και να αποφασίσεις συνειδητά να αγαπήσεις τη ζωή, χωρίς να εθελοτυφλείς σε αυτά που δεν μπορείς να απαντήσεις!»

Μια περιγραφή του ρόλου σας;      
«Ο ρόλος μου είναι αρνητικός! Είναι ο εκπρόσωπος του καθεστώτος, του δεσποτισμού, του κυνισμού και της απολυταρχίας. Μιλάμε, δηλαδή, για  το σημείο του έργου, όπου έχουμε τη σύγκρουση με τον βασικό ήρωα, ο οποίος εκπροσωπεί την αγάπη στον άνθρωπο και τον αγώνα για μια δικαιότερη κοινωνία. Από θεατρικής πλευράς, είναι ένας πολύ ενδιαφέρων ρόλος σε ένα από τα πιο κομβικά θέματα που θίγει το έργο».

Πού εστιάζει η σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα;  
«Στο πώς θα ακουστούν οι μεγάλες έννοιες του έργου και πέρα από την εποχή τους. Πώς θα ακουστούν στο σήμερα, πώς αυτοί οι ήρωες θα είναι μέσα στην εποχή τους αλλά, συγχρόνως, και εδώ, δίπλα μας, σήμερα, να μας μιλάνε όπως θα μιλούσαμε εμείς οι ίδιοι, για να δούμε την άμεση συγγένειά μας μαζί τους. Η σκηνοθεσία ξεκινάει από το 1904, και μιλάει με τον τρόπο του “τώρα”, πέρα από τους ρόλους, συνδιαλέγεται με την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία».

Θα μοιραστείτε μαζί μας μια σκηνή, μια ατάκα του έργου που ιδιαίτερα σας διακινεί.
«“Εγώ αγαπώ αυτούς που ζουν σήμερα, στην ίδια γη με μένα, αυτούς χαιρετίζω, γι’ αυτούς παλεύω, γι’ αυτούς είμαι έτοιμος να δώσω και τη ζωή μου. Κι αν κάποια μέρα η επανάσταση χωριστεί από την αξιοπρέπεια, εγώ θα την εγκαταλείψω”».

«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»· μια σκέψη σας γι’ αυτό;     
«Διφορούμενη φράση. Μπορεί να έχει αρνητική σημασία, αν στο όνομα του σκοπού κάνω τα πάντα, ακόμα και να βλάψω κάποιον, όμως υπάρχουν και περιπτώσεις που για να επιτευχθεί κάτι θετικό, το οποίο σκοντάφτει σε πολλά εμπόδια, ίσως είναι θεμιτό να χρησιμοποιήσω και κάποια μέσα που μπορεί να μην είναι κοινώς αποδεκτά. Το θέμα είναι ποιος κρίνει έναν σκοπό καλό ή κακό· αυτή είναι η πραγματική ερώτηση».

Το θέατρο ως χώρος πολιτικού προβληματισμού· ένα σχόλιό σας;         
«Το θέατρο είναι, πάνω απ’ όλα, μια πολιτική πράξη. Εκεί είναι οι απαρχές του και στην ουσία ποτέ δεν έχασε αυτόν τον χαρακτήρα. Ως τέτοιο, λοιπόν, το θέατρο ευαισθητοποιεί, σκέφτεται, ταυτίζεται με τον άνθρωπο, επεξεργάζεται ιδέες, βλέπει τη ζωή απ’ όλες τις πλευρές, δεν φοβάται να δει τα σκοτάδια, εγείρει συζητήσεις, μπορεί να αφυπνίσει -έστω και στιγμιαία, και σίγουρα ενεργοποιεί κάτι μέσα μας, κάτι στον καθένα. Αυτή είναι πάντα η αξία του και η αναγκαιότητά του· και γι’ αυτό το αγαπάμε ως θεατές και ως εργάτες του, γιατί πηγάζει από μας και καταλήγει σε μας. Εκφράζει τα ερωτήματά μας χωρίς να απαντάει ποτέ, άρα χωρίς να προσπαθεί να επιβάλλει τίποτα – από τη στιγμή που δίνεις απαντήσεις, είσαι κάτι άλλο. Είτε κυριολεκτεί, είτε μιλάει μια άλλη γλώσσα δίπλα στην καθημερινή, μπαίνει  μέσα στις συνειδήσεις μας, χωρίς τίποτα να πιέζει, με την ευγένεια που έχει ένα χάδι, έστω κι αν καμιά φορά μας χαστουκίζει».

«Δίκαιη» βία· μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος στον αγώνα εναντίον της αδικίας χωρίς να γίνει ο ίδιος μέρος της βίας που πολεμά; Και πώς αντιμετωπίζει ο Καμύ αυτό το ηθικό ερώτημα;
«Ο Καμύ μιλάει για σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και για αγάπη στη ζωή και τη δικαιοσύνη. Αν αυτές οι αξίες είναι ο γνώμονας, τότε ξέρουμε και το όριο του αγώνα· στον αντίποδα βρίσκεται η ακρότητα, που πολεμάμε, εκεί όπου κάθε κριτήριο εκμηδενίζεται. Το να διεκδικήσω τη δικαιοσύνη, δεν πρέπει να με κάνει εκδικητή. Γιατί, τότε, εξομοιώνομαι με το άδικο και απλά το αντικαθιστώ με το δικό μου».

Στη διανομή συμμετέχουν οι ηθοποιοί:

Κωνσταντίνος Μπιμπής, Βερόνικα Δαβάκη, Δημήτρης Γεωργαλάς, Τζούλη Σούμα, Γιάννης Σαμψαλάκης, Χρήστος Τσάβος και Νίκος Δερτιλής.

Ταυτότητα παράστασης

Συγγραφέας: Αλμπέρ Καμύ

Μετάφραση :Ρίτα Κολαίτη

Σκηνοθεσία : Γιάννης Κακλέας

Σκηνικά : Ηλένια Δουλαδίρη

Κοστούμια : Νίκος Χαρλαύτης

Φωτισμοί : Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Άρης Κακλέας

Φωτογραφίες : Γιώργος Καλφαμανώλης

Διεύθυνση καλλιτεχνικού προγραμματισμού & Επικοινωνίας : Ελίνα Λαζαρίδου
Επικοινωνία Παράστασης : Αντώνης Κοκολάκης
Διεύθυνση Marketing : Μαργαρίτα Μαρμαρά
Τμήμα Επικοινωνίας : Όλγα Κομνηνού
Ιωάννα Ζωζέφα Πέγκου

Θέατρο Αποθήκη

Σαρρή 40, Αθήνα 105 54 (Ψυρρή)

Τηλέφωνο:211 1000365

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

Ημέρες & Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη & Κυριακή 20:00, Πέμπτη έως Παρασκευή 21:00 και Σάββατο 18:00 & 21:00

Τιμές εισιτηρίων: VIP 20,00 € Α ΖΩΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ 18,00 € Β ΖΩΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ 16,00 €

Φοιτητικό, Ανέργων, Παιδικό(έως 12 ετών), ΑΜΕΑ (χωρίς αμαξίδιο) στην Πλατεία Β ζώνη :14€

Εισιτήρια : • https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/oi-dikaioi/

• Στο τηλεφωνικό κέντρο : 211 1000 365

• Στο ταμείο του Θεάτρου Αλίκη, Αμερικής 4, Aθήνα

Για Ομαδικές Κρατήσεις :

Κώστας Μπάλτας, Γιώτα Καραίσκου, Κατερίνα Σταθάτου 211- 1026277,

Δευτ- Παρ : 10:00 -19:00.

Εmail Τμήματος Ομαδικών Κρατήσεων: [email protected]

Πληροφορίες : www.a-th.gr

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.