Ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος απεβίωσε την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, σε ηλικία 79 ετών. Εδώ και αρκετά χρόνια είχε αποσυρθεί στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, εκεί όπου είχε πρωτοξεκινήσει ο Άρης Βελουχιώτης και, σύμφωνα με πληροφορίες, νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό με σοβαρό πρόβλημα υγείας σε νοσοκομείο της Αττικής.
Γεννημένος στον Πειραιά το 1947, μεγάλωσε στα Μανιάτικα, στα κατσάβραχα της οδού Νικηταρά -τον οριζόντιο δρόμο που διαπερνά Άγιο Δημήτριο και Ταμπούρια, και ασχολήθηκε με διάφορα χειρωνακτικά επαγγέλματα στο λιμάνι και τα γύρω μηχανουργεία και εργοστάσια. Άφησε ημιτελείς δύο ενάρξεις σπουδών στην Αθήνα και το Λονδίνο, παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε δύο γιούς από τον πρώτο του γάμο, δούλεψε αρκετά χρόνια στη διαφήμιση, ενώ από το 1990 εγκατέλειψε οριστικά κάθε βιοποριστική δραστηριότητα.
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος σε ηλικία 18 ετών.
Μεταξύ των ετών 1976-1996 εξέδωσε τα πεζά: «Δανεικιά γραβάτα» (διηγήματα), «525 τάγμα πεζικού» (μυθιστόρημα), «Τα παιδιά της Χελιδόνας» (μυθιστόρημα), «Δέσποινα» (νουβέλα), «Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι» (διηγήματα), «Εναντίον του Marlboro» (μυθιστόρημα), «Από εδώ πέρασε ο Κιλρόι» (νουβέλα). Στη συνέχεια, εξέδωσε το ιστορικό έργο «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων», μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη βιογραφία του Άρη Βελουχιώτη, τα θεατρικά έργα «Λίστα γάμου» και «Αυγά μαύρα», το δοκιμιακό «Ημών των ιδίων» και, το 2005, το πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα «Ο άνεμος κουβάρι».
Το δοκιμιακό του εγχειρίδιο με τους αφορισμούς «Εγχειρίδιο βλακείας» (εκδόσεις Τόπος) παρέμεινε για οκτώ μήνες στις πρώτες θέσεις σε όλες τις λίστες ευπώλητων βιβλίων.
Είχε παντρευτεί δύο φορές και είχε αποκτήσει δύο γιους από τον πρώτο του γάμο. Ωστόσο, η σχέση του με τη Μαλβίνα Κάραλη ήταν εκείνη που απασχόλησε περισσότερο τη δημοσιότητα, καθώς επρόκειτο για δύο ισχυρές και αντισυμβατικές προσωπικότητες.
Παρά το έντονο δέσιμό τους, η κοινή τους πορεία οδηγήθηκε στον χωρισμό, πριν από τον πρόωρο θάνατο της Μαλβίνας Κάραλη, το 2002. Η σχέση τους, ωστόσο, εξακολούθησε να αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο της προσωπικής και λογοτεχνικής διαδρομής του Χαριτόπουλου· κορυφαία η επίδρασή της, στο βιβλίο του «Ο Άνεμος Κουβάρι».
Μία από τις πιο πολυσυζητημένες φράσεις, που άφησε εποχή, ήταν η ομολογία της Κάραλη για τον συγγραφέα: «Είμαι πάνω απ’ όλους και κάτω από αυτόν»· με τη δήλωση αυτή να προκαλεί αίσθηση, καθώς προερχόταν από μια γυναίκα που αποτελούσε σύμβολο ανεξαρτησίας και αντισυμβατικότητας.
Η ιστορία τους έμεινε συνδεδεμένη με δύο ανθρώπους που έζησαν τον έρωτα με την ίδια ένταση με την οποία αντιμετώπιζαν τη ζωή και τη δημιουργία. Και, παρά τον χωρισμό τους, η σχέση τους εξακολούθησε να απασχολεί το κοινό, ως μια από τις πιο χαρακτηριστικές ερωτικές ιστορίες δύο ξεχωριστών προσωπικοτήτων των ελληνικών γραμμάτων και της δημοσιογραφίας.
«Ο Άνεμος Κουβάρι»
Μια βαθιά προσωπική πτυχή της σχέσης του Χαριτόπουλου με την Κάραλη διασώθηκε μέσα από τις ερωτικές επιστολές της Μαλβίνας προς τον συγγραφέα, οι οποίες αποτέλεσαν τον καμβά για το βιβλίο του «Ο άνεμος κουβάρι». Ήταν επιθυμία της να γίνει ηρωίδα σε βιβλίο του, και εκείνος της το είχε υποσχεθεί. Σε αυτό ο συγγραφέας προσέγγισε λογοτεχνικά την εμπειρία του έρωτα και του αποχωρισμού. Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευθεί, μετά την έκδοση του βιβλίου ο Χαριτόπουλος επέλεξε να κάψει το μεγαλύτερο μέρος των πρωτότυπων επιστολών, επιδιώκοντας να προστατεύσει την ιδιωτικότητα της σχέσης τους.
Σε μια συγκινητική του εξομολόγηση το 2015, ο Χαριτόπουλος αποκάλυψε πως τους τελευταίους δύο μήνες που η Μαλβίνα νοσηλευόταν, της πήγαινε καθημερινά γρανίτα φράουλα που λάτρευε και της έδινε κουράγιο λέγοντάς της πως γράφει το βιβλίο της, έστω κι αν δεν το είχε ολοκληρώσει.
Η ανατομία του Ζεϊμπέκικου
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος, μεγαλωμένος στις αλάνες του Πειραιά, άφησε τεράστια πολιτισμική κληρονομιά μέσα από τα κείμενά του. Κορυφαίο εξ αυτών, είναι η θρυλική του ανάλυση για το ζεϊμπέκικο.
Ο συγγραφέας αποδόμησε την επιφανειακή μαγκιά και περιέγραψε τον χορό αυτόν ως μια ιεροτελεστία, χωρίς προκαθορισμένα βήματα. Για τον Χαριτόπουλο, το ζεϊμπέκικο είναι η σωματική εκδήλωση του ανεκπλήρωτου, της απελπισίας και της ήττας. Είναι ένας χορός μοναχικός, απόλυτα εσωτερικός, που χορεύεται αυστηρά από άνδρες -με ελάχιστες εξαιρέσεις, βαριά δοκιμασμένων γυναικών- και δεν ανέχεται φιγούρες, χειροκροτήματα ή επιδείξεις σε οικογενειακά τραπέζια.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο σωστός χορευτής περιορίζεται σε ελάχιστο χώρο, βρίσκεται σε κατάνυξη και δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον.
Το αυθεντικό ζεϊμπέκικο, σύμφωνα με τη γραφίδα του, μοιάζει με προσευχή: το χορεύεις μία φορά, βγάζεις τα εσώψυχά σου με σεβασμό, και οι φίλοι απλώς περιμένουν να τελειώσεις για να πιουν στην υγειά σου και στον καημό σου…
Εκδόσεις Τόπος
Μακρά η συνεργασία του συγγραφέα με τον εκδοτικό Οίκο Τόπος, που γνωστοποίησε τον θάνατό του· στο κείμενο που οι άνθρωποι του εκδοτικού αναρτήσαν, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε: «Πέθανε ο Διονύσης Χαριτόπουλος. Το γράφουμε όπως το ήθελε, ούτε έφυγε, ούτε αποχώρησε, ούτε άλλα τέτοια. Ολιγαρκής, ανθεκτικός και μπεσαλής στη ζωή και τη γραφή του»· και απευθυνόμενοι στον ίδιο σημειώνουν: «…κρατάμε σαν παρακαταθήκη αυτό που διάλεξες για άνοιγμα στο τελευταίο σου βιβλίο: “Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους, έξω απ’ τα Χειμερινά Ανάκτορα, ακόμη κι αν είναι χειρότεροι απ’ τους μέσα, γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους”».
Η τελετή για τον Διονύση Χαριτόπουλο, σύμφωνα με επιθυμία του ίδιου και της οικογένειας, θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο, αύριο, Τρίτη 13 Οκτωβρίου, στη Ριτσώνα.
Επιμέλεια: Γιώργος Κουλουβάρης
[email protected]
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
